Geluidsnorm

Vraag drie mensen naar «de geluidsnorm» en je krijgt drie antwoorden, omdat zij over drie verschillende lagen praten.

De eis. Het Besluit bouwwerken leefomgeving zegt wat een gebouw moet presteren: ten minste 20 dB geluidwering voor een verblijfsgebied, ten hoogste 30 dB installatiegeluid op een aangrenzend perceel, ten minste 52 dB lucht-geluidniveauverschil naar een verblijfsgebied van de buren. Dat zijn de eisen, en zij staan in de wet.

De bepalingsmethode. Een eis van 52 dB is zinloos zonder voorschrift over hoe je dat meet. Daarvoor wijst het besluit een NEN-norm aan: de Nederlandse bepalingsmethode voor geluid in gebouwen. Die norm bevat geen eisen; zij bevat de methode.

De grenswaarde. Hoeveel geluid er op een plek mag vallen, staat niet in de bouwregels maar in het omgevingsplan van de gemeente of in een besluit over geluidproductieplafonds. Dat is de laag die bepaalt hoe zwaar jouw gevel moet zijn, want de eis aan de geluidwering is het verschil tussen die waarde en 33 dB.

Zodra je die drie uit elkaar houdt, valt de rest op zijn plaats. En dan is er een vierde gegeven dat veel verwarring wegneemt, en dat is gemeten in de wettekst zelf.

Het Bbl wijst de Nederlandse norm aan en de ISO-normen niet. De bepalingsmethode voor geluid in gebouwen komt twintig keer in het besluit voor. De Europese reeks voor veldmetingen in gebouwen en de Europese rekenregels voor de eengetalsaanduiding komen er nul keer in voor. Die ISO-normen zijn echte en veelgebruikte normen — zij staan onder de Nederlandse methode en in internationale projecten zijn zij de maat — maar voor een Nederlandse vergunning is de Nederlandse methode de aangewezen norm. Een rapport dat alleen naar een ISO-norm verwijst, antwoordt dus niet op de vraag die het besluit stelt.

Eén Europese norm wordt wel aangewezen, en precies één keer: de rekenmethode voor geluidabsorptie in besloten ruimten, voor de eis tegen galm in een gemeenschappelijke verkeersruimte. En voor de energieprestatie wijst het besluit een eigen technische afspraak aan, die vierentwintig keer voorkomt; dat is geen geluidsnorm maar hij duikt in dezelfde documenten op.

Tot slot een laag die mensen zoeken en die niet bestaat: een geluidsnorm voor bestaande woningen. Die is er niet. De geluidseisen van het Bbl staan in het hoofdstuk voor nieuwbouw en op één punt in dat voor verbouw. Wie in een bestaande woning met geluidsoverlast zit, heeft geen bouwnorm om zich op te beroepen, en de weg loopt dan via het burenrecht, het reglement van de vereniging van eigenaars of de gemeentelijke verordening.