Behangen: de vijf fouten die het vaakst worden gemaakt

Behangen is precisiewerk dat vergevingsgezind lijkt en dat niet is. Een naad die open gaat staan of een patroon dat verspringt, zie je elke dag.

Eén: de wand niet voorbereiden. Behang toont elke bobbel en elke poederende plek. Oud behang eraf, gaten vullen, schuren, en een voorstrijkmiddel dat de zuiging gelijkmaakt en waarop het behang later ook weer loskomt. Op een kale gipsplaat zonder voorstrijk trek je bij het volgende verwijderen het papier van de plaat mee.

Twee: niet loodrecht beginnen. De eerste baan bepaalt alle volgende. Zet met een schietlood of een laser een verticale lijn een baanbreedte van de hoek, want geen enkele hoek in een huis staat recht, en laat de eerste baan een centimeter de hoek omgaan.

Drie: de weektijd negeren. Papierbehang dat is ingelijmd, rekt uit terwijl het weekt. Alle banen dezelfde tijd laten weken, anders krijg je banen van ongelijke breedte en naden die open gaan bij het drogen. Bij vliesbehang lijm je de wand en niet de baan; dat is een ander product met andere regels.

Vier: het patroon niet meerekenen. Een behang met een patroon vraagt extra rollen omdat elke baan op het patroon moet aansluiten. Reken het aantal banen per rol uit met de patroonhoogte erbij, en koop rollen met hetzelfde productienummer; twee partijen verschillen in kleur.

Vijf: de naden aandrukken met een natte lap. Lijm op de voorkant van het behang geeft glimmende plekken en bij sommige soorten vlekken. Werk met een schone naadroller en een droge doek, en veeg lijm direct weg met een licht vochtige spons.

En de fout eronder: de kamer laten tochten tijdens het drogen. Behang dat te snel droogt, krimpt en trekt de naden open. Ramen dicht en de verwarming laag tot alles droog is.