Kitten en lijmen: de vijf fouten die het vaakst worden gemaakt

Eén: siliconenkit gebruiken waar geschilderd moet worden. Verf hecht er niet op, en er is geen middel dat dat oplost. Wie een siliconennaad langs een binnenkozijn zet en daarna wil schilderen, moet de naad er weer uit halen.

Twee: acrylaatkit in de badkamer. Acrylaat is overschilderbaar en niet waterbestendig. In een natte ruimte verkleurt hij, schimmelt hij en laat hij los. Daar hoort een sanitaire siliconenkit.

Drie: kit gebruiken als lijm, of lijm als kit. Kit is er om beweging op te nemen, lijm om vast te zetten. Wie ze omdraait, krijgt een naad die scheurt of een verbinding die loslaat.

Vier: de rugvulling weglaten. Een kitnaad moet kunnen rekken, en dat kan alleen als hij op twee vlakken hecht en niet op drie. Bij een diepe naad hoort daarom een rondje schuimband achter de kit. Dat is de stap die vrijwel iedereen overslaat en die bepaalt of de naad vijf of vijftien jaar meegaat.

Vijf: op een ondergrond werken die niet schoon, droog en vetvrij is. Bij kit, lijm en schuim gaat het vrijwel altijd mis op de hechting, en die begint bij de voorbereiding — inclusief de primer als de fabrikant die voorschrijft.

En de fout eronder: pu-schuim in het zicht laten zitten. Uitgehard schuim is niet bestand tegen uv, verkleurt, verbrokkelt en neemt water op. Buiten hoort het altijd afgedekt of afgewerkt te worden.