Binnen schilderen: de vijf fouten die het vaakst worden gemaakt

Muren en plafonds schilderen is de klus die de meeste mensen zelf doen, en de klus waar het verschil tussen een strak en een rommelig resultaat in de voorbereiding zit.

Eén: de ondergrond niet klaarmaken. Verf hecht niet op stof, vet en poederende oude lagen. Afwassen, gaten vullen, vlak schuren en bij een zuigende of poederende ondergrond voorstrijken. De grondlaag is geen extra laag maar de laag die de rest houdt.

Twee: in de verkeerde volgorde. Eerst het plafond, dan de wanden, dan het houtwerk. Wie het houtwerk eerst doet, plakt het daarna af en verft er toch tegenaan. Bij een plafond werk je met de lichtinval mee en maak je een baan in één keer af; een naad die is opgedroogd, blijft zichtbaar.

Drie: de roller te vol of te leeg. Een druipende roller spat en zakt door; een droge roller laat banen achter. Rol de verf uit op het rooster van de bak tot de roller gelijkmatig nat is, en werk in banen van een meter die je nat in nat overlapt.

Vier: tape verkeerd gebruiken. Tape op een pas geverfde laag trekt de verf mee; tape die dagen blijft zitten, laat lijm achter. Plak op een droge, schone ondergrond, druk de rand aan met een plamuurmes en trek de tape los zolang de verf net handdroog is, schuin van de verf af.

Vijf: te dik in één laag. Twee dunne lagen dekken beter dan één dikke, drogen sneller en zakken niet door. Houd de droogtijd van het blik aan en verf bij meer dan twintig graden liever 's ochtends; verf die te snel droogt, laat streken staan.

En de fout eronder: de glansgraad kiezen op het oog in de winkel. Mat verbergt oneffenheden en is minder afwasbaar, zijdeglans laat elke bobbel zien en is schoon te houden. Kies per ruimte, niet per blik.