Verf spuiten: de vijf fouten die het vaakst worden gemaakt

Spuiten geeft het gladste resultaat op deuren, radiatoren, meubels en hekwerk, en het meeste werk als het misgaat. Vijf fouten die het verschil maken tussen een fabrieksafwerking en een zakker.

Eén: niet afplakken en niet afdekken. Spuitnevel gaat overal heen: een meter verder, om de hoek, op de auto. Maak een spuittent van plastic en latten of werk buiten uit de wind, dek alles af wat niet geverfd hoeft te worden en draag een masker met filter voor damp en nevel, geen stofmasker.

Twee: te dik in een laag. Een spuitlaag hoort dunner te zijn dan een kwastlaag, en er horen er meer te zijn. Wie in een keer dekkend wil spuiten, krijgt zakkers en druppels aan de onderkant. Twee of drie dunne lagen met kort drogen ertussen, in kruisende banen.

Drie: de afstand en de snelheid variëren. Houd de spuitmond op een vaste afstand van twintig tot dertig centimeter, beweeg in rechte banen met je arm en niet met je pols, en begin en eindig elke baan naast het werkstuk. Wie de spuitbus draait in de bocht, spuit daar dubbel.

Vier: het werkstuk verkeerd neerzetten. Spuit horizontale vlakken liggend en verticale staand, en begin aan de onderkant en de randen die je later niet meer ziet; een werkstuk op een plank met spijkers of op driehoekige blokjes kun je omdraaien zonder dat het vastplakt. Spuit een kast of een hek in de volgorde waarin je het later niet meer aanraakt.

Vijf: een verstopte spuitmond doorduwen. Een spuitbus die spettert, heeft een vervuilde mond; houd de bus omgekeerd en spuit tot er alleen gas komt, of leg de mond een nacht in verdunner. Bij een spuitpistool: de verf zeven en verdunnen volgens de fabrikant, en het pistool direct na gebruik reinigen.

En de fout eronder: spuiten bij de verkeerde temperatuur en het verkeerde weer. Onder tien graden droogt de verf niet, boven vijfentwintig droogt de nevel in de lucht en landt hij als zand; wind neemt de helft mee. Een droge, windstille dag tussen vijftien en twintig graden is de spuitdag.