Meubels en deuren lakken: de vijf fouten die het vaakst worden gemaakt

Een deur of een kast lakken lijkt op muren verven en is het niet. Lak laat elke fout zien, en de fouten zitten bijna altijd vóór het lakken.

Eén: de oude laag niet beoordelen. Een intacte oude laklaag schuur je mat en lak je over. Een bladderende, gebarsten of dikke laag moet eraf, met een afbijtmiddel of een hete-luchtpistool, en dan hoort er bij een deur van vóór 1980 eerst een test op loodhoudende verf. Schuren van oude loodverf zonder bescherming is de fout die je niet ziet en wel binnenkrijgt.

Twee: niet ontvetten. Handen, keukenwalm en meubelwas laten een film achter waar lak op afstoot in kratertjes. Ontvet met ammonia of een ontvetter, spoel na en laat drogen; schuren alleen is niet genoeg.

Drie: de deur laten hangen. Een deur die op schragen ligt, lak je zonder zakkers en zonder druipers, en de randen doe je apart. Kost een uur afhangen en scheelt een tweede laag.

Vier: te veel lak op de kwast. Lak wordt dun aangebracht en direct uitgestreken in de lengte van het hout, zonder terug te komen op een plek die al begint te drogen. Een dikke laag zakt uit en droogt van buiten naar binnen, zodat hij weken zacht blijft. Twee dunne lagen met een lichte tussenschuurbeurt.

Vijf: de verkeerde lak voor de plek. Watergedragen lak vergeelt niet en droogt snel, maar is minder hard; oplosmiddelhoudende lak is harder en vergeelt bij wit. Voor een keukendeur of een trap kies je hardheid, voor een witte slaapkamerdeur kleurvastheid, en je mengt de twee systemen niet zonder een grondlaag ertussen.

En de fout eronder: lakken in een stoffige of tochtige ruimte. Alles wat in de lucht zweeft, landt in de natte lak. Stofzuig, laat het stof zakken, sluit ramen en begin dan.