Zagen: de vijf fouten die het vaakst worden gemaakt

Een rechte, splintervrije zaagsnede is geen kwestie van een dure zaag maar van voorbereiding. Vijf dingen gaan het vaakst mis.

Eén: op de lijn zagen. Een zaagblad heeft een breedte, en die breedte gaat van het hout af. Teken de maat af, zet een kruisje aan de kant die weg mag, en zaag net naast de lijn aan die kant. Wie op de lijn zaagt, komt een zaagbreedte te kort.

Twee: het werkstuk laten hangen. Een plank die aan één kant vrij hangt, scheurt aan het einde van de snede uit en klapt de zaag vast. Ondersteun beide kanten, of laat het afvalstuk zo kort dat het gewicht niets doet. Bij een cirkelzaag hoort het werkstuk vast, met een klem, niet met een hand.

Drie: aan de verkeerde kant splinteren. Een handzaag splintert aan de onderkant, een cirkelzaag en een decoupeerzaag aan de bovenkant. Leg de zichtzijde dus omhoog bij een handzaag en omlaag bij een machine, of plak schilderstape over de zaaglijn; die houdt de bovenste vezels vast.

Vier: het verkeerde blad. Een grof blad met weinig tanden zaagt snel en ruw, een fijn blad langzaam en glad. Voor gelamineerde platen en fineer een fijn blad met veel tanden; voor bouwhout een grof blad. Een bot blad maakt brandplekken en dwingt tot duwen, en duwen is hoe een zaag afketst.

Vijf: bochten forceren. Een decoupeerzaag volgt een bocht alleen met een smal blad en zonder druk. Wie een breed blad door een bocht dwingt, krijgt een schuine snede en een gebroken blad. Bij een krappe bocht eerst ontlastingssneden zagen tot aan de lijn.

En de fout eronder: geen proefstuk. Elke nieuwe combinatie van blad, materiaal en machine verdient één snede in een reststuk voordat de dure plaat eraan gaat.