Chemisch afval bij klussen

Over wat er na een klus overblijft en niet bij het restafval mag: verfresten, kwastreiniger, terpentine, lijmen, kitpatronen, drijfgasbussen, accu's en batterijen, oude lampen, en het materiaal dat je hebt weggehaald en dat gevaarlijke stoffen bevat.

Het is het minst spannende onderwerp van dit thema en het wordt het vaakst fout gedaan — niet uit onwil, maar omdat een halfvol blik verf op het moment van opruimen op afval lijkt en niet op chemisch afval.

Klein chemisch afval is huishoudelijk afval dat stoffen bevat die schadelijk zijn voor mens of milieu en die daarom apart moeten worden verwerkt. Komt het in het restafval, dan gaat het mee naar de verbranding of naar de stort en komen de stoffen daar vrij. Komt het in het riool, dan belandt het in de zuivering die er niet op is ingericht.

Wat er bij klussen ontstaat:

Restanten van verf, lak, beits, primer en houtverduurzaming.

Oplosmiddelen: terpentine, thinner, kwastreiniger, ontvetter, afbijtmiddel.

Lijmen, kitten, purschuim in bussen, en de bussen zelf met restdruk.

Spuitbussen van alle soorten.

Accu's van accugereedschap, batterijen, en lampen met kwik zoals tl-buizen en oude spaarlampen.

Motorolie en smeermiddelen.

En het materiaal dat je hebt verwijderd: asbestverdacht materiaal, teerhoudende dakbedekking, geïmpregneerd hout, verfschilfers met lood, en het schuurstof daarvan.

Die laatste groep is geen klein chemisch afval maar gevaarlijk bouwafval, met een eigen route. Het verschil is de hoeveelheid en de herkomst.

Aan de verpakking. Producten met gevaarlijke eigenschappen dragen een gevaarsymbool: een ruit met een rode rand en een pictogram. Staat er zo'n symbool op, dan hoort het restant bij het chemisch afval.

Verder de vuistregels:

• Alles wat brandbaar, bijtend, giftig of schadelijk voor het milieu is.
• Alles wat je niet met water kunt afspoelen zonder dat het in het riool komt.
• Alles wat onder druk staat.
• Alles met een batterij of accu erin.

En de omgekeerde regel, die scheelt in het volume: een verfblik dat volledig leeg en opgedroogd is, mag bij veel gemeenten wel bij het restafval of bij het metaal. Verf op waterbasis laten indrogen is daarom een legitieme manier om het volume te verkleinen — laat het blik open staan buiten bereik van kinderen en huisdieren en lever het daarna in of gooi het weg volgens de regel van je gemeente.

Wat je zelf doet:

Zet vóór de klus een aparte bak neer voor chemisch afval, gesloten en buiten bereik van kinderen.

Bewaar restanten in de originele verpakking met het etiket erop. Een onbekende vloeistof in een oude fles wordt bij de milieustraat geweigerd of geeft oponthoud.

Laat waterbasisverf indrogen om het volume te verkleinen, en lever oplosmiddelhoudende producten in zoals ze zijn.

Spoel kwasten van waterbasisverf uit in de gootsteen en die van oplosmiddelhoudende verf niet — vang het reinigingsmiddel op en lever het in.

Scheid op de bouwplaats in plaats van achteraf: puin, hout, gips, metaal, folie en chemisch apart.

Kijk op de site van je gemeente wat er waar kan; dat verschilt en het verandert.

Wat je niet doet: mengen. Twee restanten in één bus maakt van twee bekende stoffen één onbekende, en die wordt niet aangenomen. En niets in het riool, hoe klein de hoeveelheid ook lijkt.

Klein chemisch afval hoort volgens de gemeentelijke afvalregels gescheiden te worden ingeleverd. Waar en hoe verschilt per gemeente; de milieustraat en de chemokar zijn de gebruikelijke routes.

Voor gevaarlijk bouwafval gelden aanvullende regels: gescheiden inzameling, een verwerker die het mag ontvangen, en bij transport begeleidingspapieren. Bij een sloopmelding hoort te worden opgegeven welke gevaarlijke stoffen er vrijkomen.

Lozen op het riool is niet toegestaan, en dat geldt ook voor het uitspoelen van kwasten met oplosmiddel en voor het weggooien van verfrestanten in het toilet.

Voor asbest geldt een eigen regime, met eigen voorwaarden voor wat een particulier zelf mag verwijderen en hoe het moet worden verpakt en aangeboden.