Wat is een schroeffundering en wanneer past die?
Gesteld in september 2026 · beantwoord door de redactie · gecontroleerd op 5 september 2026
De vraag
Voor een aanbouw en een tiny house op ons perceel raadt de bouwer een schroeffundering aan in plaats van een betonnen fundering. Het zou sneller, schoner en herbruikbaar zijn. Wat is het precies, draagt het genoeg, en zijn er situaties waarin het niet kan?
Gesteld in september 2026.
Het korte antwoord
Een schroeffundering bestaat uit stalen buispalen met een schroefblad aan de punt, die met een machine in de grond worden gedraaid tot ze op een draagkrachtige laag staan. Boven de grond komt een kop of een ligger waarop de constructie rust. Er komt geen beton bij, er hoeft niet te worden ontgraven, de palen zijn direct belastbaar en ze zijn er later weer uit te draaien. Voor een lichte constructie, een aanbouw, een tiny house, een veranda of een schuur, is het een goede en vaak goedkopere fundering.
De grenzen: de paal moet een draagkrachtige laag bereiken. In zand op geringe diepte is dat eenvoudig; in klei en veen moet hij dieper en soms lukt het niet met een gangbare lengte. Een grondonderzoek of ten minste een handsondering vooraf is daarom geen optie maar de voorwaarde, en voor een zware constructie of een woning die aan een bestaand huis wordt gekoppeld, hoort er een berekening van een constructeur bij.
Waarom dat zo is
Een fundering brengt het gewicht van een gebouw over op een grondlaag die dat gewicht kan dragen. Een betonnen fundering op staal doet dat door het gewicht over een breed vlak te spreiden, vlak onder het maaiveld; een paalfundering doet het door het gewicht naar een diepere, stevige laag te brengen. Een schroefpaal is een paalfundering in het klein: een stalen buis van vijf tot vijftien centimeter doorsnede, met een schroefblad van twintig tot veertig centimeter aan de punt, die door een machine in de grond wordt gedraaid. Het blad snijdt zich door zachte lagen en klemt zich vast in de draagkrachtige laag; de weerstand die de machine daarbij voelt, het koppel, zegt hoe stevig de paal staat en daaruit volgt het draagvermogen. Een gangbare paal van anderhalve tot drie meter draagt in zand tien tot vijftig kilonewton, ruwweg een tot vijf ton; zwaardere palen en grotere bladen komen hoger.
De voordelen komen uit het ontbreken van beton en graafwerk. Er is geen bouwput, geen bekisting, geen uithardingstijd: de palen gaan in een dag de grond in en dezelfde dag kan erop worden gebouwd. De tuin blijft heel op de plekken van de palen na. De palen zijn later uit te draaien en opnieuw te gebruiken, wat bij een tijdelijk bouwwerk als een tiny house precies past. En ze werken in de winter, als beton niet kan worden gestort. Voor een aanbouw naast een bestaand huis op palen is er nog een voordeel: een schroeffundering die naar dezelfde draagkrachtige laag gaat, zakt niet anders dan het huis, waar een aanbouw op staal dat wel doet.
De beperkingen komen uit de grond. Een schroefpaal draagt op de laag waarin het blad staat; is die laag te diep, meer dan zes tot acht meter, dan is een gangbare schroeffundering niet meer doelmatig en is een geheide of geboorde paal beter. In klei en veen zonder zandlaag binnen bereik draagt de paal weinig. In grond met puin, oude funderingen of boomwortels loopt het blad vast of wijkt het uit. Een paal in agressieve grond, veen met een lage pH of zout water, moet zwaarder verzinkt zijn tegen roest. En een schroefpaal is stijf in de lengte maar niet in de breedte: bij een hoge constructie of veel wind horen er schoren of een stijve ligger bij.
Daarom begint elke schroeffundering met de grond. Een sondering, of bij lichte constructies een handsondering, laat zien op welke diepte de draagkrachtige laag zit en of die overal onder het bouwwerk hetzelfde is. De leverancier bepaalt daarna het aantal palen, de lengte en het blad, en bij een woning of een aanbouw aan een woning maakt een constructeur de berekening en de tekening voor de vergunning. Bij het indraaien wordt per paal het koppel geregistreerd, en dat is het bewijs dat de paal het berekende draagvermogen haalt; vraag om die registratie.
Wat je nu kunt doen
Laat een grondonderzoek doen of vraag de leverancier om een handsondering vooraf, en vraag naar de diepte van de draagkrachtige laag. Reken op € 300 tot € 900 voor een sondering; voor een tiny house is een handsondering door de leverancier vaak inbegrepen.
Laat bij een aanbouw aan de woning of een bouwwerk waarvoor een vergunning nodig is, een constructeur de fundering berekenen, € 500 tot € 1.500, en neem de berekening op in de aanvraag.
Vraag de leverancier om de specificatie per paal: lengte, doorsnede, bladdiameter, verzinking, en het draagvermogen dat wordt gegarandeerd. Reken op € 250 tot € 600 per paal geplaatst, en op € 2.500 tot € 8.000 voor een tiny house of een kleine aanbouw met zes tot twaalf palen.
Vraag om de koppelregistratie per paal bij oplevering en bewaar die bij de bouwtekeningen.
Kijk of er kabels, leidingen, oude funderingen of grote boomwortels in de grond zitten op de plek van de palen; doe een graafmelding en laat de plekken markeren.
Bij een tijdelijke plek: leg vast dat de palen bij vertrek worden uitgedraaid en wie ze dan krijgt.
Wanneer dit antwoord niet opgaat
Bij een woning van meer dan één bouwlaag of een zware constructie in steen. Daar is een berekende paalfundering of een fundering op staal met een constructeur de gewone weg; schroefpalen kunnen, maar dan zwaarder en met een uitgebreid grondonderzoek.
Bij een draagkrachtige laag dieper dan zes tot acht meter. Dan zijn geheide of geboorde palen doelmatiger.
Bij een bouwwerk dat aan een bestaand huis op staal wordt gekoppeld. Dan moet de fundering hetzelfde zakkingsgedrag hebben als het huis, en is het de vraag of een paal die op een diepere laag staat dat heeft; de constructeur beslist.
Bij grond vol puin of oude funderingen. Dan loopt het blad vast en is eerst ontgraven of een andere paal nodig.
Zie voor meer informatie
We slaan alleen je antwoord op, en je toelichting als je die geeft. Geen naam, geen e-mailadres.