Ongedierte buiten houden: de vijf fouten die het vaakst worden gemaakt

Muizen, mieren, wespen en zilvervisjes komen niet door de voordeur. Ze komen door wat een huis aan kieren en vocht biedt, en daar zitten de fouten.

Eén: bestrijden zonder de toegang te zoeken. Vallen en gif halen de dieren weg die er zijn; de volgende komen door hetzelfde gat. Zoek eerst waar ze binnenkomen: rond leidingdoorvoeren, onder de dorpel, bij de kruipruimterooster, achter de keukenplint. Een muis heeft aan een opening van een potlood genoeg.

Twee: dichten met purschuim. Muizen en ratten knagen door pur, en vocht trekt erin. Kleine openingen dicht je met staalwol of koperwol en daarover mortel of kit; grotere met gaas van roestvast staal met mazen van hoogstens zes millimeter, en roosters voor de kruipruimte in dezelfde maat.

Drie: het vocht laten zitten. Zilvervisjes, pissebedden en schimmelmijten leven van vocht. Een natte kruipruimte, een lekkende afvoer of een badkamer zonder ventilatie is hun woning; het dier is het signaal, het vocht het probleem.

Vier: houtworm en boktor voor oud zeer houden. Ronde gaatjes met vers, licht boormeel eronder betekenen actieve aantasting, en boktor in een kapconstructie is een constructief risico. Laat het beoordelen; een balk die als een spons aanvoelt, is aan het einde.

Vijf: beschermde dieren als ongedierte behandelen. Vleermuizen, gierzwaluwen en huismussen zijn beschermd, ook hun verblijfplaats. Ze wegjagen of hun openingen dichtzetten is verboden; er is een ecoloog en een plan voor nodig, en bij dakwerk telt het broedseizoen.

En de fout eronder: gif in en om het huis gebruiken waar kinderen en huisdieren komen. Muizengif in een keukenkast of een tuin is een groter risico dan de muis. Klemmen op de looproute, achter een afscherming, doen het werk.