Waarom lekt mijn kunststof raam bij de onderdorpel?
Gesteld in september 2026 · beantwoord door de redactie · gecontroleerd op 4 september 2026
De vraag
Onze kunststof kozijnen zijn acht jaar oud. Bij twee ramen komt na een regenbui water op de vensterbank, aan de binnenkant bij de onderdorpel. De kozijnen zien er goed uit en de rubbers lijken heel. Waar komt dat water vandaan, en waarom zijn de profielen van kunststof eigenlijk zo breed?
Gesteld in september 2026.
Het korte antwoord
Meestal komt het water niet door het raam maar via het kozijn zelf: door de ontwateringsopeningen die verstopt zijn, of door een aansluiting tussen kozijn en muur die open is gaan staan. Een kunststof kozijn is hol en heeft een sponning waarin regenwater dat langs het glas en het raam naar beneden loopt, wordt opgevangen en via kleine gaatjes aan de buitenkant van de onderdorpel weer naar buiten wordt afgevoerd. Zitten die gaatjes dicht met vuil of zijn ze bij het schilderen van de gevel of het kitten dichtgezet, dan loopt de sponning vol en komt het water aan de binnenkant over de rand.
De tweede oorzaak is de kitnaad of de aansluiting tussen kozijn en metselwerk onder de onderdorpel, waar water achter het kozijn komt en aan de binnenkant tevoorschijn komt.
De profielen zijn breed omdat kunststof zelf niet sterk genoeg is en met kamers en een stalen versteviging stijfheid moet krijgen, en omdat de kamers de isolatiewaarde leveren.
Waarom dat zo is
Een kunststof kozijn is opgebouwd uit geëxtrudeerde profielen met meerdere holle kamers. Die kamers doen twee dingen: ze isoleren, want stilstaande lucht in een gesloten kamer geleidt weinig warmte, en ze geven het profiel zijn vorm. Maar kunststof is buigzaam, werkt bij temperatuur en is niet sterk genoeg om een groot raam met dubbel glas te dragen. In een van de kamers zit daarom een stalen koker of profiel dat de stijfheid levert. Meer kamers betekent een betere isolatie maar ook een breder profiel, en vandaar dat een kunststof kozijn breder is dan een houten of aluminium kozijn met dezelfde sterkte: het profiel moet ruimte bieden aan het staal en aan vijf tot zeven kamers. Smallere profielen bestaan, maar met minder kamers of met een duurdere versteviging.
Die kamers spelen ook een rol bij de afwatering. Regen die op het raam valt, loopt langs het glas naar beneden naar de glassponning, de groef waarin het glas zit. Vandaar loopt het naar de onderdorpel van het raam en, bij een draaikiepraam, via de aanslag tussen raam en kozijn naar de sponning van het kozijn. Die sponning, de buitenste kamer van de onderdorpel, is ontworpen als goot: het water wordt er opgevangen en via ontwateringsopeningen, sleufjes van een paar millimeter aan de buitenkant of onderkant van de dorpel, weer naar buiten geleid. Vaak zit er een klein kapje voor tegen de wind. Zo blijft het water buiten, ook als er iets langs het rubber lekt.
Die afvoer is de zwakke plek. De sleufjes zijn klein en raken verstopt met stof, stuifmeel, insecten en algen. Ze worden dichtgekit door schilders die de gevelaansluiting afwerken, of door bewoners die tocht willen tegengaan. Ze worden afgedekt door een vensterbank buiten die te hoog ligt, of door een kitnaad onder de dorpel. Zodra de afvoer dicht is, loopt de sponning bij een flinke bui vol, en het water zoekt de laagste weg naar binnen: over de binnenrand van de sponning, langs de aanslag, naar de vensterbank. Het raam ziet er dan goed uit en de rubbers zijn heel, en toch lekt het. Bij acht jaar oude kozijnen zonder onderhoud is dat het eerste waar je kijkt.
De tweede route is de aansluiting op de muur. Het kozijn zit met een kitnaad of een aansluitprofiel op het metselwerk, en onder de onderdorpel ligt een waterslag of een raamdorpel van steen of aluminium. Werkt de kit los, of is de waterslag niet goed onder de dorpel aangesloten, dan loopt water achter het kozijn en komt het aan de binnenkant onderuit, ook op de vensterbank. Het onderscheid met de eerste route maak je door te kijken: komt het water bij de aanslag van het raam vandaan, dan is het de sponning; komt het van onder het kozijn, dan is het de aansluiting.
Verkleuren doet wit kunststof met de jaren licht, vooral op het zuiden, en gekleurde folies kunnen vervagen; een beschadigd profiel is met een reparatieset voor kleine krassen te herstellen maar niet bij diepe schade. Onderhoudsvrij is kunststof niet: de rubbers moeten worden gereinigd en ingevet, het beslag gesmeerd en bijgesteld, en de ontwateringsopeningen elk jaar schoongemaakt.
Wat je nu kunt doen
Zoek de ontwateringsopeningen aan de buitenzijde van de onderdorpel, meestal twee of drie sleufjes met een kapje, en maak ze schoon met een dun voorwerp of een luchtspuit. Giet daarna een beetje water in de sponning met het raam open en kijk of het aan de buitenkant naar buiten komt.
Controleer of de openingen niet zijn dichtgekit of afgedekt door de buitenvensterbank; laat kit weghalen en zorg dat het water vrij kan weglopen.
Kijk bij regen waar het water precies verschijnt: bij de aanslag van het raam of onder het kozijn. Bij dat laatste laat je de kitnaad en de aansluiting van de waterslag herstellen. Reken op € 100 tot 250 per kozijn voor het vernieuwen van de kitnaden.
Laat het beslag bijstellen als het raam niet gelijkmatig aansluit: een raam dat aan één kant loszit, laat meer water in de sponning dan de afvoer aankan. Reken op € 60 tot 120 per raam voor afstellen en smeren.
Neem het jaarlijkse onderhoud op in de agenda: openingen schoonmaken, rubbers reinigen en behandelen, beslag smeren. Dat is wat een kunststof kozijn nodig heeft om lekvrij te blijven.
Wanneer dit antwoord niet opgaat
Bij water dat bij de bovenkant of langs de zijkant van het glas naar binnen komt. Dan is het de beglazingsrubber of de glaslat, en hoort het glas opnieuw te worden gezet.
Bij condens op het glas of de dorpel aan de binnenkant in de winter. Dat is geen lekkage maar vocht uit de woning, en ventilatie is het onderwerp.
Bij een kozijn dat is vervormd of waarvan de hoeklassen zijn gescheurd. Dan is het profiel zelf het probleem en is vervanging de weg.
Bij een houten of aluminium kozijn. Die hebben een andere afwatering; bij hout is de vraag houtrot, bij aluminium de ontwatering van het profiel.
Bij een schuifpui of een deur. Daar ligt de dorpel laag en is de afwatering kwetsbaarder; dezelfde principes, maar met een grotere kans op verstopping.
Zie voor meer informatie
We slaan alleen je antwoord op, en je toelichting als je die geeft. Geen naam, geen e-mailadres.