Het energielabel: de vijf fouten die het vaakst worden gemaakt

Eén: de letter lezen als een plan. Twee woningen met hetzelfde label kunnen een volledig verschillende aanpak vragen, met een verschil in kosten van een factor drie. De letter zegt hoe zuinig het is, niet waar het verlies zit.

Twee: het label verwarren met je verbruik. Het is een berekening op basis van de eigenschappen van de woning, met standaard bewonersgedrag. Jouw rekening zegt iets anders en beide kloppen.

Drie: de onderliggende opname niet opvragen. Daarin staat welke isolatiewaarden en welk glas zijn vastgesteld — en welke zijn aangenomen. Een woning die wél is geïsoleerd zonder dat het is aangetoond, krijgt een slechter label dan zij verdient.

Vier: na het isoleren het label niet laten actualiseren. Bij verkoop en verhuur telt het label mee, en bij een huurwoning werkt het door in het puntenstelsel en dus in de maximale huurprijs.

Vijf: denken dat een goed label goed wonen betekent. Over tocht, vocht, geluid en oververhitting zegt het niets. Een woning met een prima label en een ventilatiesysteem dat nooit is ingeregeld, is zuinig en ongezond tegelijk.

En de fout eronder: op het label sturen in plaats van op de volgorde. Eerst de waterhuishouding en het onderhoud, dan de schil, dan de ventilatie mee, dan de installatie. Die volgorde levert een beter huis op, en het label komt vanzelf mee.