Kan een zwevende dekvloer in een bestaand appartement?

Waarom dat zo is

Geluid van boven komt op twee manieren bij de onderbuur. Luchtgeluid, zoals stemmen, muziek en de televisie, zet de lucht in de kamer in trilling, die lucht brengt de vloer in trilling, en de vloer de lucht eronder. Daar helpt massa: een zware betonvloer laat weinig door. Contactgeluid, zoals voetstappen, een vallende lepel en een stoel die verschuift, brengt de vloer direct in trilling, zonder tussenkomst van lucht, en die trilling loopt door de constructie: door de vloer, via de opleggingen in de wanden, en zo naar de woning eronder en soms ook naast. Massa helpt daar weinig; een betonvloer geleidt een tik voortreffelijk. Wat helpt, is ontkoppelen: zorgen dat het oppervlak waarop wordt gelopen, de constructie niet raakt.

Dat is de zwevende dekvloer. Op de constructievloer komt een verende laag: platen van minerale wol met een hoge dichtheid, een speciale polyethyleen- of polyurethaanschuimplaat, of een matje van rubbergranulaat, een tot drie centimeter dik, gekozen op de belasting en de gewenste demping. Daarop een folie die voorkomt dat de natte dekvloer in de verende laag loopt, en daarop de dekvloer zelf: zand-cement of een gietvloer van anhydriet, vier tot zes centimeter, vaak met een wapeningsnet omdat de vloer op een verende ondergrond ligt. En langs elke wand, elke kolom, elke leidingdoorvoer een randstrook van verend materiaal die van de constructievloer tot boven de bovenkant van de dekvloer loopt, zodat de dekvloer nergens tegen iets vasts komt. Na het leggen van de vloerafwerking wordt de randstrook afgesneden op de vloer, en de plint wordt aan de wand bevestigd, niet aan de vloer, met een millimeter ruimte eronder of een kitvoeg die de vloer niet vastzet.

Die randstrook is waar het misgaat. Eén plek waar de dekvloer de muur raakt, één plint die met kit aan vloer en muur vastzit, één leiding die door de dekvloer in de constructievloer verdwijnt zonder omhulling: het is een geluidsbrug die een groot deel van de winst wegneemt. De randstrook is geen detail maar het principe. Ook de vloerafwerking hoort vrij te liggen van de wanden, en een tegelvloer krijgt langs de wand een elastische voeg in plaats van een cementvoeg.

De winst is aanzienlijk: een goed uitgevoerde zwevende dekvloer verbetert de contactgeluidsisolatie met tien tot twintig decibel, en dat is het verschil tussen elke voetstap horen en alleen nog het dichtslaan van een deur. Tegen luchtgeluid doet het weinig; daar blijft de betonvloer het werk doen, en daar helpt vooral het dichten van kieren en doorvoeren.

In een bestaande woning is het vraagstuk de hoogte. Een nieuwe zwevende opbouw van vijf tot acht centimeter past niet op een bestaande dekvloer zonder dat deuren niet meer open kunnen en de vloer in de gang hoger ligt dan bij de voordeur. Meestal gaat de bestaande dekvloer eruit, wat stof, lawaai en een paar dagen werk betekent, en komt de zwevende opbouw op de constructievloer. Dat is ook het moment om vloerverwarming mee te nemen, want die zit dan in de nieuwe dekvloer. Waar die hoogte er niet is, bestaat de lichte variant: een verende ondervloer van een tot twee centimeter met daarop een droge dekvloer van gipsvezel- of houtvezelplaten, samen drie tot vier centimeter, met dezelfde randstrook. De demping is wat minder dan bij een natte zwevende dekvloer, maar het scheelt weken droogtijd en centimeters.

In een appartementengebouw hoort er nog iets bij: de vloer is meestal een gemeenschappelijk bouwdeel, en de dekvloer en de afwerking zijn van de eigenaar. De splitsingsakte en het huishoudelijk reglement zeggen vaak welke geluidsisolatie een nieuwe vloerafwerking moet halen, met een minimale verbetering ten opzichte van de kale constructievloer, en het bestuur wil dat vooraf zien.

Wat je nu kunt doen

Vraag het bestuur van de vereniging naar de eisen aan vloeren in het huishoudelijk reglement; die eis in decibel bepaalt welke opbouw je moet kiezen.

Laat een vloerenbedrijf de bestaande opbouw beoordelen en meten hoeveel hoogte er is tussen de constructievloer en de onderkant van de deuren en de voordeurdrempel; dat beslist tussen een natte zwevende dekvloer en een droge opbouw.

Kies een systeem waarvan de contactgeluidsverbetering is gemeten en op papier staat, en laat de randstrook, de doorvoeren en de plinten in de offerte omschrijven als onderdeel van het werk. Reken op € 60 tot 100 per vierkante meter voor een natte zwevende dekvloer inclusief het verwijderen van de oude, exclusief afwerking, en op € 45 tot 80 voor een droge opbouw.

Neem vloerverwarming mee als de dekvloer toch nieuw wordt; het is dan een kleine meerprijs.

Kies een vloerafwerking die de winst niet wegneemt: een zachte ondervloer onder een laminaat of pvc, en bij tegels een elastische voeg langs de wanden. Laat de plinten aan de wand bevestigen met ruimte boven de vloer.