De kelder: de vijf fouten die het vaakst worden gemaakt

Een kelder is de ruimte waar water, lucht en vergeten spullen samenkomen, en waar elke fout pas in een natte winter zichtbaar wordt. Deze vijf fouten ziet elk kelderdichtingsbedrijf terug.

Eén: de wand aftimmeren of isoleren over een vochtige muur. Een dampdichte laag, een voorzetwand of isolatie tegen een kelderwand die vocht doorlaat, verbergt de plek en sluit het vocht op; achter de wand rot het hout en groeit de schimmel. Eerst waterdicht, dan drogen, dan pas een afwerking die de wand laat ademen.

Twee: dichtsmeren waar het nat is in plaats van waar het lekt. Water loopt langs een kelderwand voordat het zichtbaar wordt; een stortnaad of een centerpengat lekt een halve meter hoger dan de plek waar u de druppel ziet. Een lekkageplan bij hoog grondwater komt vóór elke emmer mortel.

Drie: de kelder droog beoordelen in de zomer. Een kelder die in augustus droog staat, kan in februari lekken op plekken die niemand heeft gezien. Laat een kelder beoordelen bij hoog grondwater, na een natte week, en kijk zelf jaarlijks in de natste maand.

Vier: niet ventileren. Een gesloten kelder met koude wanden en warme, vochtige lucht van boven condenseert op elke muur en elke leiding; dat lijkt lekkage en het is de lucht. Een rooster, een ventilator of een ontvochtiger en spullen van de wand af zijn het halve werk.

Vijf: de afvoeren onder straatniveau vergeten. Een doucheput, een toilet of een vloerput in de kelder ligt onder het punt waarop het straatriool bij een hoosbui overloopt; zonder terugslagklep of pompput komt het riool bij de eerste zware bui de kelder in. Dat is geen lek maar een ontbrekende voorziening.

En de fout eronder: het hemelwater tegen de wand laten lopen. Een regenpijp die naast de gevel uitmondt, een terras dat naar het huis afwatert en een drainage die nooit is doorgespoeld zetten het grondwater bij de kelderwand hoger dan nodig; wat binnen een lek lijkt, begint vaak buiten.