Duurzaam materiaal kiezen: de vijf fouten die het vaakst worden gemaakt

Duurzaam bouwmateriaal kiezen is minder een kwestie van keurmerken dan van vragen stellen. Vijf fouten zie je bij vrijwel elke verbouwing.

Eén: alleen naar het label kijken. Een product met een groen etiket dat na vijftien jaar vervangen moet, is minder duurzaam dan een gewoon product dat vijftig jaar meegaat. Levensduur en repareerbaarheid wegen zwaarder dan het etiket.

Twee: nieuw kopen wat er al ligt. Deuren, kozijnen, tegels, radiatoren en vloerdelen uit de eigen verbouwing of van een bouwmarkt voor hergebruik zijn er in overvloed. Wat bruikbaar is, hoeft niet gemaakt te worden, en dat wint van elk biobased alternatief.

Drie: materialen mengen die niet bij elkaar passen. Cementmortel op kalkmetselwerk, een dampdichte verf op een damp-open muur, een kunststof kozijn in een houten gevel: het levert schade op en dus vervanging, en vervanging is het minst duurzame wat er is.

Vier: onlosmakelijk verbinden. Wat gelijmd, gepurd of ingestort is, komt er alleen kapot uit. Schroeven, klemmen en droge verbindingen maken dat een onderdeel later vervangen of hergebruikt kan worden.

Vijf: transport en herkomst vergeten. Natuursteen van een ander continent, tropisch hardhout zonder keurmerk of een isolatie die de halve wereld heeft gereisd, verliest zijn voordeel onderweg. Vraag waar het vandaan komt; een leverancier die dat niet weet, weet het niet.

En de fout eronder: duurzaamheid opvatten als één beslissing. Het is de optelsom van wat je niet koopt, wat je hergebruikt, wat lang meegaat en wat er later weer uit kan.