Wat je doet als het water tóch binnenkomt

Stap één: veiligheid. Water en elektriciteit gaan niet samen. Staat er water op de vloer en zitten er stopcontacten, apparaten of verlengsnoeren in dat gebied, schakel dan de betreffende groep uit — of, bij twijfel, de hoofdschakelaar. Loop niet door staand water naar een groepenkast die zelf nat is; dan bel je de netbeheerder of de brandweer.

Stap twee: de bron dicht. Bij een lekkende leiding of een gesprongen slang: de hoofdkraan dicht. Weet waar die zit voordat je hem nodig hebt — meestal in de meterkast of onder de gootsteen. Bij water van buiten of uit het riool valt er niets dicht te draaien, en dan ga je door naar de volgende stap.

Stap drie: fotograferen. Voordat je gaat opruimen. De plas, de hoogte tegen de wand of tegen het meubilair, de plek waar het binnenkomt, de beschadigde spullen, en een overzicht van de ruimte. Doe dat met de datum en tijd zichtbaar of controleerbaar. Dit is het enige moment waarop je die beelden kunt maken, en zonder die beelden is een schademelding een verhaal.

Stap vier: beperken. Water wegscheppen of wegzuigen, spullen omhoog zetten, meubels op blokjes, vloerkleden eruit. De verplichting om schade te beperken staat in vrijwel elke polis, en het is bovendien wat het verschil maakt tussen een vloer die droogt en een vloer die eruit moet.

Stap vijf: melden. Bij de verzekeraar, en bij een appartement ook bij de VvE of de beheerder. Doe dat dezelfde dag. Veel verzekeraars hebben een schadelijn die vierentwintig uur bereikbaar is en die een noodhulpdienst kan sturen.

Stap zes: drogen. En dit is de stap die het langst duurt en het slechtst wordt gedaan. Water trekt in dekvloeren, in isolatie onder de vloer, in gipswanden en in houten constructies. Oppervlakkig drogen betekent dat het er over drie maanden als schimmel of als een kromgetrokken vloer terugkomt. Bij meer dan een oppervlakkige plas is professioneel drogen met meting van het restvocht de aangewezen route, en dat is precies waarvoor een ontvochtiger wél het juiste apparaat is.

Wat je daarnaast doet en wat later blijkt te tellen:

Noteer de tijdlijn. Wanneer merkte je het, wat deed je, wanneer belde je wie. Bij een discussie over de omvang of over de oorzaak is dat het document dat er anders niet is.

Bewaar wat kapot is tot de expert is geweest, of fotografeer het uitgebreid als weggooien onvermijdelijk is.

Bewaar de bonnen van noodmaatregelen — de zuiger die je huurde, de bouwdrogers, de vakman die 's nachts kwam. Die kosten zijn doorgaans gedekt.

En bij een appartement: meld het ook bij de bovenbuur of onderbuur waar het vermoedelijk vandaan komt, schriftelijk en zonder verwijt. Dat lijkt overbodig en het is de manier waarop de twee verzekeraars later met elkaar in gesprek komen.

Tot slot het punt dat vooraf gaat en dat je nu kunt regelen: weet waar de hoofdkraan zit, waar de groepenkast zit en welke groep waar bij hoort, en waar het laagste punt van je woning is. Bij een VvE geldt hetzelfde voor de hoofdafsluiters van het gebouw en voor de pompput in de garage. Drie dingen opzoeken op een rustige dag, en ze zijn er wanneer het telt.

Beeld en bijschriften

Aanbevolen: de zes stappen op volgorde, van veiligheid tot drogen.

Aanvullend beeld: de hoofdkraan en de groepenkast, opgezocht op een rustige dag.

Water dat is ingetrokken in dekvloer, isolatie en gipswand, buiten de zichtbare plas.

Een tijdlijn van ontdekken, handelen en melden.

Veelgestelde vragen

Wat doe ik als eerste? De betreffende groep of de hoofdschakelaar uitzetten.

Wanneer bel ik hulp in plaats van zelf te schakelen? Als je door staand water naar een natte groepenkast zou moeten lopen.

Wat is stap twee? De bron dicht: de hoofdkraan, die je vooraf moet hebben opgezocht.

Waarom fotograferen vóór het opruimen? Omdat de omvang daarna niet meer is vast te stellen.

Ben ik verplicht schade te beperken? Ja, dat staat in vrijwel elke polis.

Waarom is drogen de moeilijkste stap? Water trekt in dekvloeren, isolatie en wanden, en oppervlakkig drogen is niet genoeg.

Wat doe ik in een appartement? Ook schriftelijk en zonder verwijt melden bij de buur waar het vandaan lijkt te komen.