Isolatieglas en beglazing: de vijf fouten die het vaakst worden gemaakt

Nieuw glas is de zichtbaarste maatregel aan een woning en de meest onderschatte: de ruit is een pakket met een coating, een spouw, een afstandhouder en een kozijn dat het moet dragen, en de fouten zitten zelden in het glas zelf. Deze vijf komen bij elke glasklacht terug.

Eén: glas kiezen op de isolatiewaarde alleen. Een ruit met de beste isolatiewaarde in een kozijn met een enkele aanslag, oude tochtwering en een open rooster isoleert het kozijn, niet de kamer; en tegen geluid doet gewoon dubbel glas met twee gelijke ruiten bijna niets. Kies het glas op wat het moet doen: warmte, geluid, veiligheid of zon, en kijk eerst naar het kozijn en de kieren.

Twee: één ruit vervangen zonder de code van de buren. Elke fabrikant, coating, glasdikte en spouwbreedte heeft een eigen tint en spiegeling; een vervangen ruit tussen oude ruiten is zelden gelijk. Lees de code op de afstandhouder in de sponning en bestel dezelfde specificatie, of accepteer het verschil vooraf.

Drie: de ruit verkeerd blokken of te krap zetten. Glas moet vrij in het kozijn liggen op steunblokjes en kunnen werken; een ruit die klemt, op de sponning rust of door een schroef wordt geraakt, krijgt spanning en barst maanden later zonder aanwijsbare oorzaak. Dat is geen fabrieksfout en geen garantie, het is plaatsing.

Vier: de beglazingskit en de glaslatten vergeten. Kit die na tien jaar insnoert of loslaat, laat water in de sponning en bij de afstandhouder, en dan komt de condens tussen de bladen; het glas krijgt de schuld, de kit was het probleem. Controleer de kit bij elke schilderbeurt en vervang hem voordat de ruit lek raakt.

Vijf: beoordelen met een zaklamp van dichtbij. Vervorming door luchtdruk, lichte kleurverschillen tussen leveringen en puntjes buiten de kijkzone zijn eigen aan isolatieglas en worden niet vergoed; wat vanaf twee tot drie meter bij bewolkt daglicht zichtbaar is, telt. Wie de leverancier met een zaklamp benadert, verliest de discussie over het echte gebrek.

En de fout eronder: de code niet noteren en de bon niet bewaren. De afstandhouder draagt fabrikant, type en datum; de bon draagt de specificatie en de garantie van doorgaans tien jaar op de spouw. Zonder beide is een lekke ruit of een verkeerd type na drie jaar jouw ruit.