Van gas naar inductie: wat er in de meterkast moet gebeuren

De overstap van koken op gas naar inductie is een kleine ingreep in de keuken en een grotere in de elektrische installatie. Een inductiekookplaat vraagt een eigen zware aansluiting, en bij een woning met een krappe hoofdaansluiting is dat de bepalende vraag.

Dit artikel gaat over wat er technisch nodig is, over de gevolgen voor de aansluiting, en over de afweging tussen inductie, keramisch en andere opties.

Een inductiekookplaat wekt warmte op in de pan zelf, met een magnetisch veld. Dat gaat snel en het rendement is hoog, want er gaat weinig warmte verloren aan de omgeving.

Het vermogen is aanzienlijk. Een vierpits inductieplaat heeft doorgaans een aansluitwaarde van zeven tot elf kilowatt. In de praktijk gebruik je dat vermogen zelden allemaal tegelijk, en de aansluiting moet er wel op zijn berekend.

Daarom vraagt een inductieplaat een eigen groep, en vaak een aansluiting op meerdere fasen: een perilexaansluiting of een krachtaansluiting. Sommige platen zijn op één fase aan te sluiten, met een beperking van het gelijktijdige vermogen.

De hoofdaansluiting is de tweede vraag. Een woning met een aansluiting van één maal vijfentwintig ampère heeft ruwweg vijf en een halve kilowatt beschikbaar. Met inductie, een vaatwasser, een droger en eventueel een laadpunt of een warmtepomp erbij is dat krap.

Verzwaren naar drie fasen is de gebruikelijke oplossing, en dat gaat via de netbeheerder met een eigen tarief en een wachttijd.

Bij het verwijderen van de gasaansluiting hoort de leiding te worden afgedopt door een gecertificeerd bedrijf.

Kijk op de meter of bij de hoofdzekering naar de capaciteit van je aansluiting: het aantal fasen en het aantal ampère.

Kijk in de meterkast of er ruimte is voor een extra groep en of er al een krachtgroep aanwezig is.

Kijk naar de bestaande aansluiting bij het fornuis. Een perilexcontactdoos wijst op een eerdere elektrische kookplaat; een gaskraan op koken op gas.

Kijk naar de aansluitwaarde van de gewenste kookplaat in het productblad, en naar de vraag of hij op één of op meerdere fasen kan.

Kijk naar je overige zware verbruikers en naar wat er de komende jaren bij kan komen.

Kijk of je pannen geschikt zijn: een magneet die aan de bodem blijft plakken, betekent geschikt voor inductie.

Zelf doen: de capaciteit van je aansluiting opzoeken en je zware verbruikers inventariseren.

Zelf doen: het productblad van de gewenste kookplaat lezen op aansluitwaarde en fasen.

Zelf doen: je pannen testen met een magneet.

Zelf doen: een kookplaat aansluiten op een bestaande, geschikte contactdoos.

Zelf doen: de verzwaring aanvragen bij de netbeheerder en de wachttijd inplannen.

Niet zelf doen: een krachtgroep aanleggen of de verdeelinrichting aanpassen.

Niet zelf doen: de gasleiding afdoppen.

Wat je nooit moet doen: een inductieplaat aansluiten op een gewone stopcontactgroep. Die is niet berekend op het vermogen en dat is brandgevaarlijk.

De elektrische installatie moet voldoen aan NEN 1010. Een kookplaat met een hoge aansluitwaarde hoort op een eigen groep met de juiste beveiliging.

Werkzaamheden aan de gasleiding, waaronder afdoppen, mogen alleen door een gecertificeerd bedrijf worden uitgevoerd.

Het definitief verwijderen van de gasaansluiting gebeurt door de netbeheerder; daar zijn kosten aan verbonden en dat is een aparte stap na het afdoppen.

Verzwaring van de aansluiting loopt via de netbeheerder, met een eigen tarief en met wachttijd. Vraag die na voordat je een planning maakt.

Bij een appartement kan de capaciteit van de gebouwaansluiting een beperking zijn; bij een collectieve aansluiting is verzwaring een verenigingszaak.

Bij een huurwoning vraagt het wijzigen van de kookvoorziening en van de installatie toestemming van de verhuurder.