Parkeergarage en laadpunten in een wooncomplex

Over de parkeerplaatsen bij of onder een complex, en over het onderwerp dat daar de vergadering al jaren bezighoudt: het laden van elektrische auto's.

De regels zijn in mei 2026 aanzienlijk aangescherpt. Voor woongebouwen is de drempel verlaagd van meer dan tien parkeervakken naar meer dan drie, en er wordt nu voorbekabeling gevraagd voor de helft van de vakken in plaats van alleen lege leidingen.

Maar die eisen gaan over nieuwbouw en ingrijpende renovatie. Voor een bestaand complex dat niet verbouwt, verandert er niets aan verplichtingen — en toch komt de vraag daar het hardst binnen, omdat bewoners willen laden en de aansluiting dat niet aankan.

Het knelpunt is bijna nooit de laadpaal. Het is de capaciteit van de aansluiting, de verdeling over de bewoners en de vraag wie betaalt: de vereniging, de gebruikers, of allebei een deel.

Een complex heeft één aansluiting op het net met een bepaalde capaciteit. Die is gedimensioneerd op de liften, de verlichting, de ventilatie en de pompen — en niet op auto's die tegelijk laden.

Zodra er meer dan een paar laadpunten bij komen, ontstaan er drie routes.

Verzwaren van de aansluiting. Effectief en duur, met een levertijd die kan oplopen. In gebieden met netcongestie is verzwaring bovendien niet altijd op korte termijn mogelijk.

Slim laden. Een systeem verdeelt de beschikbare capaciteit over de aangesloten auto's en schuift laden naar de nacht. Dat maakt binnen de bestaande aansluiting veel meer laadpunten mogelijk dan mensen verwachten, en het is vrijwel altijd de eerste stap die je onderzoekt.

Een aparte aansluiting voor de laadinfrastructuur. Losgekoppeld van de gebouwaansluiting, met een eigen meter en een eigen contract.

Daarnaast speelt de verdeling en de betaling. Een laadpunt op een eigen parkeervak is een voorziening voor één eigenaar; de basisinfrastructuur in de garage is dat niet. De gangbare oplossing is dat de vereniging de basisinfrastructuur aanlegt en beheert, en dat individuele gebruikers hun eigen laadpunt en hun eigen verbruik betalen.

En er is de brandveiligheid van de garage. Detectie, ventilatie, compartimentering en bereikbaarheid voor de brandweer waren bij het ontwerp op andere uitgangspunten gebaseerd dan op auto's met accu's.

Zoek de capaciteit van de aansluiting op. Die staat op de meter of in de gegevens van de netbeheerder. Zonder dat getal is elk gesprek over aantallen laadpunten een aanname.

Kijk hoeveel er al is aangelegd, en of dat met of zonder besluit is gebeurd. In veel garages hangen laadpunten die ooit individueel zijn geregeld, elk op een eigen groep, zonder onderlinge afstemming.

Vraag of er een aparte meter is voor de gemeenschappelijke elektra en of het verbruik van een laadpunt daarop zichtbaar is.

Beoordeel de ventilatie en de detectie van een gesloten garage, en of er een blusvoorziening is.

Kijk of er verbouwd gaat worden. Staat er een ingrijpende renovatie in het MJOP — meer dan een kwart van de schil — dan komen de eisen voor laadinfrastructuur wél in beeld, en is het slim dat mee te ontwerpen in plaats van achteraf.

Lees de polis. Verzekeraars stellen in toenemende mate voorwaarden aan laden in een gesloten garage.

Zelf. De aansluitcapaciteit opzoeken, tellen hoeveel laadpunten er al zijn en hoe die zijn aangesloten, en de polisvoorwaarden lezen. En nagaan of er lege leidingen liggen uit een eerdere oplevering of renovatie.

Zelf, als bestuur. Het onderwerp agenderen voordat de eerste bewoner het afdwingt. Een plan dat er ligt, is goedkoper dan een reeks individuele oplossingen die achteraf moeten worden ontward.

Niet zelf. Aanleggen, aansluiten of verdelen. En niet: een verlengsnoer vanuit de woning naar de parkeerplaats accepteren als tussenoplossing.

Sinds 29 mei 2026 gelden aangescherpte eisen voor laadinfrastructuur. Voor woongebouwen bij nieuwbouw en ingrijpende renovatie geldt de drempel van meer dan drie parkeerplaatsen, met voorbekabeling voor ten minste de helft van de vakken en leidingdoorvoeren voor de rest; bij nieuwbouw komt daar ten minste één laadpunt bij.

Daarvóór gold voor woongebouwen een drempel van meer dan tien parkeerplaatsen met alleen leidinginfrastructuur. Complexen die in de tussenliggende jaren zijn opgeleverd of ingrijpend gerenoveerd, hebben dus vaak wél lege leidingen liggen — dat is de eerste plek om te kijken voordat er wordt gegraven.

Onder ingrijpende renovatie wordt verstaan dat meer dan een kwart van de gebouwschil wordt vernieuwd. Er bestaat een uitzondering wanneer de kosten van de laadinfrastructuur meer dan tien procent van de totale renovatiekosten bedragen; dat moet met offertes worden onderbouwd en het bevoegd gezag beoordeelt het per geval.

Voor een bestaand woongebouw zonder verbouwing geldt geen aanlegplicht. De aangescherpte eisen voor bestaande gebouwen gelden voor niet-woongebouwen.

De aanleg in een gemeenschappelijke ruimte is een besluit van de vergadering. Een individuele eigenaar kan niet zelfstandig in de garage laten aanleggen; welke meerderheid nodig is, staat in het splitsingsreglement. Leg tegelijk vast wie eigenaar is van de infrastructuur, wie het beheert en hoe het verbruik wordt afgerekend.