Stalling en laadvoorzieningen voor elektrische fietsen in een wooncomplex

Deze pagina is voor het bestuur en de beheerder van een wooncomplex en voor de bewoner met een elektrische fiets: hoe u de stalling geschikt maakt voor zwaardere fietsen en bakfietsen, hoe u het laden veilig organiseert, welke regels en aanwijzingen gelden en wat het kost. Ze gaat over de voorzieningen voor fietsen; de bergingen als ruimte en het laden van accu's in het algemeen, de scootmobielruimte en de parkeergarage voor auto's hebben eigen pagina's.

Een fietsenstalling uit de jaren zeventig tot negentig is gemaakt voor een stadsfiets van vijftien kilo in een rek met een voorwielklem. Een elektrische fiets weegt vijfentwintig kilo, heeft een breed stuur en een dikke band, en een bakfiets past nergens. Het gevolg is een stalling waar de rekken leeg staan en de fietsen ervoor, tegen elkaar, in de doorgang naar de bergingen. Diefstal komt erbij: een elektrische fiets is een aantrekkelijk doel en een stalling met een deur die niet sluit, is een winkel.

Het laden is het tweede verhaal. De accu gaat mee naar boven of blijft op de fiets; in het eerste geval laadt hij in de woning, in het tweede in de stalling op de dichtstbijzijnde wandcontactdoos, met een verlengsnoer over de vloer. Een lithiumaccu faalt zelden, maar een beschadigde accu, een niet-originele lader of een accu die te lang aan staat, kan een thermische reactie geven die niet te stoppen is: een hete, langdurige brand met giftige rook, tussen twintig andere fietsen met accu's, onder de woningen. Dat is de reden dat laden een aparte voorziening vraagt: een wandcontactdoos per fiets op een eigen groep met aardlek en tijdschakeling, of een laadkast waarin accu's apart in een brandwerend vak laden, met rookdetectie die doormeldt en met een brandwerende scheiding tussen de stalling en het trappenhuis.

Het derde verhaal is de toegang. Een elektrische fiets draag je niet de trap af naar een souterrain en niet over een drempel; een stalling die niet zonder trap bereikbaar is, wordt niet gebruikt en de fietsen komen in de hal. Een hellingbaan, een automatische deur en een breed pad tussen de rekken maken het verschil, en die kosten meer dan de rekken.

Het besluit ten slotte is een verdelingsvraag: wie mag een plek, hoeveel plekken zijn er, wie betaalt de stroom voor het laden, en wat gebeurt er met de fietsen die nooit meer worden gebruikt en de stalling vullen. Een regeling met een registratie per fiets, een jaarlijkse opruimronde en een verdeelsleutel voor de stroom hoort erbij.

Fietsen buiten de rekken, in de doorgang, tegen bergingsdeuren, in de hal of het portiek.

Verlengsnoeren tussen fietsen, laders op de vloer, een wandcontactdoos met een verdeeldoos eraan.

Accu's die in de woning worden geladen omdat het beneden niet kan, en klachten daarover uit gangen en trappenhuizen.

Een stalling zonder rookdetectie, zonder brandwerende scheiding met het trappenhuis, of met houten bergingsdeuren ernaast.

Diefstal van fietsen of accu's, een deur die niet sluit of een dranger die is losgezet.

Weesfietsen die de plekken bezet houden, en een wachtlijst voor bewoners met een nieuwe fiets.

Een stalling die alleen via een trap of een hoge drempel bereikbaar is.

Het bestuur kan zelf tellen, een regeling opstellen, weesfietsen laten labelen en verwijderen na een termijn, rekken laten vervangen en de vergadering een voorstel voor laadpunten en detectie voorleggen. De beheerder kan drangers en verlichting regelen en toezien op het laden.

Bewoners kunnen hun fiets registreren, op de plek stallen, alleen op de voorziening laden en beschadigde accu's niet laden.

Niet zelf: laadpunten of een laadkast aansluiten, detectie aanleggen, een brandwerende scheiding maken of een deur met opener plaatsen. Dat is werk voor een installateur en een aannemer, met een ontwerp dat de brandweer kan beoordelen.

Het Besluit bouwwerken leefomgeving stelt bij nieuwbouw van woongebouwen eisen aan een afsluitbare bergruimte voor fietsen per woning of een gemeenschappelijke fietsenberging met een minimale oppervlakte, bereikbaar zonder trap. Voor bestaande gebouwen geldt die eis niet; wel gelden de eisen aan de vluchtroute en de zorgplicht voor een veilig gebouw, en die maken laden in gangen en trappenhuizen ontoelaatbaar.

Voor het laden van accu's in gebouwen bestaat geen apart wettelijk kader; brandweer, verzekeraars en de branche geven aanwijzingen: een eigen groep met aardlekbeveiliging per laadpunt, originele laders, tijdschakeling, rookdetectie, een brandwerende scheiding met de vluchtroute, en geen laden van beschadigde accu's. De installatienorm geldt voor de aanleg. Een verzekeraar kan de dekking beperken als het laden niet aan zijn voorwaarden voldoet.

De splitsingsakte maakt de stalling gemeenschappelijk; de vergadering besluit over de inrichting, de kosten en de regeling, en kan in het huishoudelijk reglement het laden buiten de voorziening verbieden. De stroom voor het laden kan via een verdeelsleutel, een meter per laadpunt of een vergoeding per fiets worden verrekend. Bij een verhuurd complex rust dit op de verhuurder. Regels veranderen; controleer bij twijfel de eigen akte en de actuele regelgeving of vraag het aan de gemeente of de brandweer.