Zonnepanelen van de corporatie

Vrijwel elke woningcorporatie heeft inmiddels een regeling om zonnepanelen op huurwoningen te plaatsen. De opzet is overal ongeveer gelijk: de corporatie plaatst en betaalt de installatie, blijft eigenaar, onderhoudt haar, en vraagt daarvoor een maandelijkse vergoeding. Jij gebruikt de opgewekte stroom en ziet dat terug op je energierekening.

Dat is iets anders dan zelf panelen kopen en iets anders dan een gewone huurverhoging. Het is een aparte constructie met een eigen vergoeding, een eigen instemmingsprocedure en een eigen einde bij verhuizing. Wie hem als gratis panelen leest, komt bedrogen uit; wie hem als verkapte huurverhoging afwijst, laat vaak geld liggen.

Dit artikel gaat over de vraag die iedereen stelt en die zelden goed wordt beantwoord: word ik hier per saldo beter van. En over de vragen eromheen: wie betaalt het onderhoud, wat gebeurt er als je verhuist, en wat verandert er als de saldering afloopt.

De corporatie plaatst een aantal panelen op jouw dak, meestal zes tot twaalf, afgestemd op het gemiddelde verbruik van een huishouden in dat woningtype. De installatie blijft van haar; zij verzekert hem, onderhoudt hem en vervangt de omvormer als die het begeeft.

Daar staat een vergoeding tegenover. Die wordt op twee manieren in rekening gebracht en het verschil is belangrijk. Als servicekostenpost is de vergoeding jaarlijks te herzien en verschijnt zij op de servicekostenafrekening. Als huurverhoging wordt zij onderdeel van de kale huur, telt zij mee voor de huurtoeslaggrens en blijft zij ook staan als de panelen ooit worden weggehaald. Vraag altijd expliciet welke van de twee het is.

De vergoeding wordt zo gekozen dat een gemiddelde huurder erop vooruitgaat: de besparing op de energierekening is hoger dan de maandelijkse vergoeding. Dat is het uitgangspunt en niet de garantie. Of het bij jou uitkomt, hangt af van je eigen verbruik en van wanneer op de dag je stroom gebruikt.

Bij een complexgewijze aanpak, waarbij alle woningen in een blok tegelijk aan de beurt zijn, is instemming nodig van ten minste zeventig procent van de betrokken huurders. Stemt die meerderheid in, dan geldt het voorstel ook voor wie tegen was. Bij een aanbod per woning geldt dat niet en beslis je zelf.

Aan het voorstel. Er hoort een berekening bij: hoeveel panelen, welke verwachte opbrengst in kilowattuur per jaar, welke vergoeding per maand, en welke verwachte besparing. Ontbreekt een van die vier, vraag ernaar; zonder alle vier is de rekensom niet te maken.

Aan de vraag of je instemt. Staat er voorstel en reactietermijn in de brief, dan is het een verbetervoorstel met de zeventigprocentregel. Staat er aanbod, dan beslis je alleen voor jezelf.

Aan de post op je rekening. Kijk na plaatsing of de vergoeding op de servicekostenafrekening staat of in de kale huur is verwerkt. Dat bepaalt of hij herzienbaar is en of hij meetelt voor de huurtoeslag.

Vraag om de berekening met jouw jaarverbruik, in kilowattuur en in euro.

Vraag of de vergoeding servicekosten is of kale huur.

Vraag of dit dak in de meerjarenplanning staat en zo ja, in welk jaar.

Vraag wat er gebeurt bij verhuizing: gaat de vergoeding mee naar de volgende huurder of vervalt zij.

Vraag wie de storing meldt en op welk nummer, en noteer dat bij de meterkast.

Kijk na een jaar of de opbrengst in de buurt komt van de belofte; de omvormer of de app van de corporatie laat dat zien.

Verschuif verbruik naar de dag, met de wasmachine, de droger en de vaatwasser, want juist dat deel telt na het aflopen van de saldering.

Wat je niet moet doen: zelf panelen bijplaatsen of aan de installatie werken. Zij is niet van jou, zij is verzekerd door een ander, en een ingreep raakt beide. En niet: instemmen zonder de berekening. Een vergoeding die je twintig jaar betaalt, verdient een avond rekenen.

Een verbetering waarvoor een huurverhoging wordt gevraagd, moet een redelijk voorstel zijn. Bij een complexgewijze aanpak is instemming nodig van ten minste zeventig procent van de betrokken huurders; daarna geldt het voorstel voor alle woningen in de aanpak. Wie het voorstel onredelijk vindt, kan dat aan de rechter voorleggen.

Het verschil tussen servicekosten en kale huur volgt uit het huurrecht. Servicekosten zijn een vergoeding voor leveringen en diensten en worden jaarlijks afgerekend; de Huurcommissie kan de redelijkheid ervan toetsen. Een huurverhoging voor een verbetering wordt onderdeel van de kale huur en werkt door in de huurtoeslag en in de maximale huurprijs.

De salderingsregeling loopt af per 2027. Dat verandert de rekensom voor iedereen met zonnepanelen, ook voor huurders met panelen van de corporatie: het deel van de opbrengst dat je niet zelf gebruikt, levert daarna minder op. Wat dat precies betekent, staat in onze aparte pagina's over de saldering. Voor dit artikel telt vooral dat een vergoeding die vandaag gunstig uitpakt, dat over enkele jaren minder hoeft te zijn, en dat een regeling die voor twintig jaar loopt daar rekening mee hoort te houden.

De installatie blijft eigendom van de corporatie en dat betekent dat het onderhoud, de verzekering en de vervanging bij haar liggen. Een storing is een reparatieverzoek als elk ander en gaat langs dezelfde route.

Voor een gemengd complex geldt dat het dak gemeenschappelijk is. Een corporatie kan daar geen panelen op leggen zonder besluit van de vergadering van eigenaars, ook niet boven haar eigen woningen. Dat is de reden dat zonnepanelen in gemengde complexen vaak jaren duren.