Wat kost een groen dak?

Deze prijsgids gaat over het aanleggen van een groen dak op een bestaand plat of flauw hellend dak van een woning, aanbouw, garage, berging, dakkapel of een klein complex: de constructieve toets, het beoordelen en zo nodig wortelwerend maken of vervangen van de dakbedekking, het aanpassen van randen, opstanden en afvoeren, het groenpakket in de varianten sedummat, sedumcassette, stekken en zaad en intensieve daktuin, de eerste verzorging, het onderhoud en de subsidies.

Wat je hier vindt zijn bandbreedtes per onderdeel en per dak, geen offertes. De spreiding komt uit de staat van de bestaande dakbedekking, de dikte en het gewicht van het pakket, de hoogte van de randen en de vraag of het dak het gewicht draagt.

Wat er niet in zit: groene daken op nieuwbouw, waar het pakket in het ontwerp en de constructie zit, en groene gevels. Het vervangen van een plat dak zonder groen heeft een eigen prijsgids; die wordt hier alleen genoemd waar de bedekking onder het groen moet worden vernieuwd.

De staat van de dakbedekking. Een bedekking jonger dan tien jaar met een wortelwerend certificaat kost niets extra; een bedekking ouder dan vijftien jaar wordt vervangen, want onder het groen kom je er niet meer bij, en dat verdubbelt de prijs.

Het gewicht dat het dak draagt. Een betonnen dak draagt bijna elk extensief pakket; een houten dak van een oude aanbouw vaak alleen een licht pakket, en soms moet er verzwaard worden.

De dikte van het pakket. Zes centimeter substraat met sedum is het lichtst en goedkoopst; twaalf centimeter met kruiden bergt meer water, weegt meer en kost meer; een intensieve daktuin is een andere orde.

De randen. Een dak met dakranden en opstanden die al vijftien centimeter boven de bedekking uitsteken vraagt niets; een dak met daktrimmen van drie centimeter vraagt verhogen over de hele omtrek, en die meters tellen.

De grootte. Een garage van twintig vierkante meter kost per vierkante meter het meest door voorrijden, opstart en handwerk; een dak van honderd vierkante meter met een kraan het minst.

De bereikbaarheid. Een aanbouw met een ladder vanuit de tuin is eenvoudig; een dak op de derde verdieping vraagt een kraan of een steiger.

Matten, cassettes of stekken. Matten en cassettes zijn direct groen en kosten het meest; stekken en zaad zijn goedkoop en dekken na een tot twee jaar.

De garantie. Eén dakdekker die bedekking en pakket als één systeem levert met tien jaar garantie op de waterdichtheid kost meer dan een hovenier die op een bestaande bedekking legt; bij een lek is het het verschil tussen één aanspreekpunt en twee partijen die naar elkaar wijzen.

De subsidie. Die verandert de prijs niet maar wel wat je betaalt: € 20 tot € 40 per vierkante meter, soms tot de helft, met eisen aan waterberging en substraatdikte die het pakket iets duurder kunnen maken.

Vraag of de constructieve toets in de offerte zit of als voorwaarde vooraf wordt gesteld, en met welk gewicht nat met sneeuw is gerekend.

Vraag hoe de bestaande dakbedekking is beoordeeld en wat er met de wortelwerendheid gebeurt: certificaat van de bestaande bedekking, een laag erover of vervanging; en wie de garantie op de waterdichtheid draagt.

Vraag de opstandhoogte na aanleg en of het verhogen van randen, dakkapelaansluitingen en doorvoeren in de prijs zit, per meter.

Vraag het aantal controleschachten en of er een noodoverloop is of komt.

Vraag de opbouw van het pakket laag voor laag met fabrikant, dikte en gewicht, en de soortenlijst van de begroeiing met het aantal soorten.

Vraag de breedte van de grindstroken en het grindkeerprofiel.

Vraag de eerste verzorging en het onderhoudscontract met prijs per beurt.

Vraag of de offerte voldoet aan de subsidie-eisen van jouw gemeente en of het bedrijf de bewijsstukken levert.

Vraag de garantie op de bedekking, op de begroeiing en op het geheel, met termijn, en of het één bedrijf is dat alles levert.

Het Besluit bouwwerken leefomgeving eist dat een dak de belasting draagt, ook van een nat groen pakket met sneeuw, en dat het waterdicht is; een groen dak op een bestaand dak is een wijziging van de belasting en vraagt daarom een constructieve toets, ook als er geen vergunning nodig is. Een groen dak op een woning of bijgebouw is in de meeste gevallen vergunningvrij; bij een rijks- of gemeentelijk monument, in een beschermd stadsgezicht en bij een wijziging van de dakrand kan een vergunning nodig zijn.

De richtlijnen voor vegetatiedaken en de kwaliteitsregelingen van de dakdekkersbranche schrijven een wortelwerende dakbedekking of laag met een erkende beproeving, de opstandhoogte boven het substraat, grindstroken langs randen en doorvoeren, controleschachten op afvoeren, een noodoverloop en de eisen aan substraat en drainage voor; een dakdekker die volgens die richtlijn werkt, geeft garantie op de bedekking onder het groen. Gemeentelijke subsidieregelingen verwijzen doorgaans naar diezelfde richtlijn en stellen eisen aan de waterberging per vierkante meter.

In een appartementengebouw is het dak gemeenschappelijk en beslist de vergadering over een groen dak; een individuele eigenaar mag het niet zelf aanleggen. Bij een huurwoning is het dak van de verhuurder en vraagt een groen dak toestemming. Regels veranderen; controleer bij twijfel de actuele tekst of vraag het aan de gemeente.