Waarom een regiecontract soms goedkoper is dan een vaste prijs

Bij regie of nacalculatie wordt er gewerkt tegen een afgesproken uurtarief plus de werkelijke materiaalkosten, met een opslag. Je betaalt wat er is gedaan. Bij een vaste aanneemsom betaal je een afgesproken bedrag, ongeacht hoeveel werk het blijkt te zijn.

Een aannemer die een vaste prijs geeft voor werk met een onzekere omvang, heeft twee mogelijkheden: hij rekent ruim, of hij loopt risico. In de praktijk rekent hij ruim, en dat is verstandig van hem. Bij werk waarvan de omvang goed te bepalen is — een nieuwe badkamer met bekende maten, een dakkapel, een aanbouw op tekening — is die opslag klein en is een vaste prijs de logische vorm.

Waar de opslag groot wordt, is bij werk waarvan je pas ziet wat er moet gebeuren als je begint:

Herstel van houtwerk achter een betimmering of onder een dakrand.

Werk aan een oude installatie waarvan niemand weet hoe die loopt.

Funderingsherstel, waar de staat van het bestaande metselwerk pas na het openleggen blijkt.

Restauratie en werk aan monumenten.

En sloop- en stripwerk in een oud pand.

Bij dat soort werk is een vaste prijs geen zekerheid maar een gok van beide kanten. Valt het mee, dan betaal je te veel. Valt het tegen, dan komt het als meerwerk terug of ontstaat er een discussie.

Wat je bij regie vastlegt, want dat is de voorwaarde:

Het uurtarief per soort vakman, en of voorrijden, materiaalhalen en pauzes meetellen.

De opslag op materiaal, in procenten, en of dat over de netto- of de brutoprijs gaat.

Een rapportageritme: een weekstaat met uren en materiaal, zodat je niet aan het eind wordt verrast maar tussentijds kunt bijsturen.

Een richtbedrag of een plafond, met de afspraak dat er wordt gewaarschuwd voordat dat wordt overschreden. Zonder plafond is regie een open einde, en dat is voor niemand prettig.

En de afspraak dat je op elk moment kunt stoppen of beperken. Dat is precies het voordeel van regie: je houdt de regie.

Er bestaat een tussenvorm die vaak het beste past: een vaste prijs voor het deel dat bekend is, en regie of eenheidsprijzen voor het deel dat onzeker is. Bij een badkamerrenovatie bijvoorbeeld: vast voor het tegelwerk, het sanitair en de installatie, en eenheidsprijzen voor herstel van de ondervloer als die tegenvalt.

Dat is bij verbouw van bestaande woningen vrijwel altijd de eerlijkste constructie, en het is de vorm waar je zelf om moet vragen — want een aannemer biedt uit zichzelf meestal het een of het ander aan.

Waar regie ongeschikt voor is: als je een hard budget hebt dat niet mag worden overschreden en je geen ruimte hebt om werk te beperken. Dan koop je zekerheid, en dan is de opslag de prijs daarvan.

En één signaal om op te letten: een aannemer die alleen op regie wil werken bij werk dat prima vast te prijzen is, verschuift het risico naar jou zonder daar iets voor terug te geven. Vraag dan waarom, en vraag om een richtbedrag.

Beeld en bijschriften

Aanbevolen: een vaste prijs en een regieprijs voor hetzelfde werk, met de risico-opslag zichtbaar.

Aanvullend beeld: het werk waarbij de omvang pas na het openleggen blijkt.

Een weekstaat met uren en materiaal, als middel om tussentijds bij te sturen.

Een plafondbedrag met waarschuwingsafspraak, tegenover regie zonder einde.

Veelgestelde vragen

Waarom zit er een opslag in een vaste prijs? Omdat de aannemer het risico draagt dat het werk tegenvalt.

Wanneer is een vaste prijs logisch? Bij werk waarvan de omvang goed te bepalen is.

Bij welk werk wordt de opslag groot? Bij herstel achter betimmering, oude installaties, funderingsherstel en stripwerk.

Wat leg ik bij regie vast? Het uurtarief per vakman, de materiaalopslag, een rapportageritme en een plafond.

Waarom een plafond? Zonder plafond is regie een open einde, en dat is voor niemand prettig.

Wat is de beste tussenvorm? Vast voor het bekende deel en eenheidsprijzen voor het onzekere deel.

Waarvoor is regie ongeschikt? Voor een hard budget zonder ruimte om werk te beperken.