Naar de inhoud

Dit is een bètaversie van Builddocs. Je kunt alles bekijken, maar aanmelden en een abonnement afsluiten kan nog niet.

Begrip

Buigsterkte

Onderwerp Veiligheid

Ook: Buigsterkte · buigtreksterkte · buigvastheid · breuksterkte bij buiging

In het kort

Buigsterkte is de grootste spanning die een materiaal verdraagt als je het buigt, voordat het breekt. Ze wordt bepaald door een balkje of plaat op twee steunpunten te leggen en in het midden te belasten tot het bezwijkt. Het getal bepaalt hoe ver een plank, balk, tegel, plaat of ruit kan overspannen en hoeveel er op mag staan.

In andere talen

Engels
Flexural strength
Duits
Biegefestigkeit
Frans
Résistance à la flexion
Spaans
Resistencia a la flexión
Portugees
Resistência à flexão
Italiaans
Resistenza a flessione

Er staat meer over buigsterkte

Hoe het werkt, welke soorten er zijn, waar je het tegenkomt, wat het kost, en wat er in de praktijk misgaat. Dat deel hoort bij een abonnement.

Abonnement bekijkenInloggen

Uitgebreid

Leg een plank over twee stoelen en ga erop staan. De plank buigt door. Aan de bovenkant wordt het hout samengedrukt, aan de onderkant uitgerekt. Ga je met meer gewicht staan, dan breekt de plank, en dat begint vrijwel altijd aan de onderkant. Wat je daar meet, is de buigsterkte.

Buigen is daarmee geen eigen soort belasting maar een combinatie van druk en trek in één onderdeel. Daarom hangt de buigsterkte sterk af van hoe goed een materiaal tegen trek kan. Hout en staal kunnen dat goed, en zij zijn dus goed op buiging te belasten. Beton, steen, metselwerk en glas kunnen dat slecht: zij zijn sterk op druk en breken bij buiging aan de getrokken zijde. Bij die materialen heet het getal daarom buigtreksterkte.

Waar dat in een huis toe doet, is overal waar iets een opening overspant of op losse steunpunten ligt. Een vloerbalk tussen twee muren, een latei boven een raam, een plank in een boekenkast, een terrastegel op tegeldragers, een natuurstenen vensterbank die over de muur uitsteekt, een traptrede, een lei op een dak, een glazen balustrade, een vrijstaande tuinmuur in de wind. Bij al die onderdelen bepaalt de buigsterkte samen met de vorm hoeveel het kan dragen.

De vorm is daarbij minstens zo belangrijk als het materiaal. Een plank plat over twee stoelen buigt en breekt makkelijk; dezelfde plank op zijn kant gezet is vele malen sterker. Dat komt doordat de hoogte van een doorsnede in het kwadraat meetelt. Twee keer zo hoog is vier keer zo sterk op buiging, twee keer zo breed maar twee keer zo sterk. Daarom zijn vloerbalken hoog en smal, en daarom is een houten I-ligger met een dun lijf en twee dikke flenzen zo licht voor wat hij draagt.

Er is nog een tweede onderscheid dat in de praktijk vaker telt dan de sterkte zelf. Een vloer die niet breekt, kan nog steeds te veel doorbuigen of verend aanvoelen. Dat is een kwestie van stijfheid, niet van sterkte. Bij houten vloeren en lange overspanningen is de stijfheid vaak de beperkende factor, en dan is een sterkere houtsoort met dezelfde stijfheid geen oplossing.

En bij oude gebouwen speelt het omgekeerde. Historisch metselwerk met kalkmortel heeft een lage sterkte maar kan veel vervormen zonder te scheuren. Een harde, sterke cementmortel in zo'n muur is niet beter, maar kan de stenen juist laten scheuren, omdat hij de vervorming niet volgt. Sterker is daar niet hetzelfde als beter.

Hielp dit?

We slaan alleen je antwoord op, en je toelichting als je die geeft. Geen naam, geen e-mailadres.

Verder bij dit onderwerp

Wat hier al staat over dezelfde thema's en bouwdelen. Deze lijst wordt niet samengesteld maar afgeleid: hij volgt de onderwerpen die aan dit document hangen.