Naar de inhoud

Dit is een bètaversie van Builddocs. Je kunt alles bekijken, maar aanmelden en een abonnement afsluiten kan nog niet.

Begrip

Grondsoort

Onderwerp Veiligheid

Ook: Grondsoort · grondsoorten · bodemsoort · grondslag · grondtype

In het kort

Een grondsoort is de indeling van grond naar waaruit zij bestaat: korrels van een bepaalde grootte, zoals grind, zand, silt en klei, of plantenresten, zoals veen. De grondsoort bepaalt hoeveel een bodem kan dragen, hoe hij reageert op water en hoeveel hij in de loop van de jaren zakt. Onder een woning ligt bijna nooit één grondsoort, maar een opeenvolging van lagen.

In andere talen

Engels
Soil type
Duits
Bodenart
Frans
Type de sol
Spaans
Tipo de suelo
Italiaans
Tipo di terreno

Er staat meer over grondsoort

Hoe het werkt, welke soorten er zijn, waar je het tegenkomt, wat het kost, en wat er in de praktijk misgaat. Dat deel hoort bij een abonnement.

Abonnement bekijkenInloggen

Uitgebreid

Twee identieke rijtjeshuizen uit dezelfde jaren, het ene in Apeldoorn en het andere in Gouda. Het eerste staat op een strook beton in het zand en is in zeventig jaar nauwelijks bewogen. Het tweede staat op houten palen die door meters veen en klei naar een zandlaag gaan, en de tuin eromheen is in dezelfde tijd een flink stuk gezakt. Het verschil zit niet in het huis maar in de grond eronder. Wie de grondsoort van zijn perceel kent, begrijpt een groot deel van de gebreken van zijn woning.

De hoofdindeling. De bouwkunde deelt grond in drie groepen in, en die indeling is nog steeds de bruikbaarste voor een eigenaar.

De eerste groep zijn de niet-samenhangende gronden: zand en grind. Ze bestaan uit losse korrels die elkaar dragen. Ze laten water goed door en zakken weinig onder een belasting, en wat ze zakken, zakken ze snel.

De tweede groep zijn de samenhangende gronden: klei, leem, silt en löss. Ze bestaan uit zulke fijne deeltjes dat ze aan elkaar plakken als ze vochtig zijn. Ze laten water slecht door, zijn samendrukbaar en zakken langzaam, soms jarenlang. Klei zwelt als zij nat wordt en krimpt als zij uitdroogt.

De derde groep is veen: geen korrels maar een vezelige massa van half vergane plantenresten, verzadigd met water. Veen is zeer samendrukbaar, en als het droogvalt, verteert het en klinkt het in. Voor een fundering is veen geen draagkrachtige laag.

Mengsels zijn de regel. In de praktijk is grond bijna altijd een mengsel. Een boorbeschrijving zegt daarom «zand, kleiig» of «klei, zwak zandig, met plantenresten». Het hoofdbestanddeel bepaalt de naam, de bijmenging de toevoeging. Kleiig zand gedraagt zich meer als zand, zandige klei meer als klei, en voor het draagvermogen maakt dat een groot verschil.

Lagen zijn de regel. Onder een perceel ligt een opeenvolging van grondsoorten. In het westen van het land is het vaak een laag ophoogzand, daaronder klei en veen, en pas op enige diepte een vaste zandlaag. In het oosten en zuiden begint het zand vaak aan het maaiveld. Welke laag er op welke diepte ligt, bepaalt of een woning op staal kan worden gefundeerd of palen nodig heeft, en hoe lang die palen moeten zijn.

Hielp dit?

We slaan alleen je antwoord op, en je toelichting als je die geeft. Geen naam, geen e-mailadres.

Verder bij dit onderwerp

Wat hier al staat over dezelfde thema's en bouwdelen. Deze lijst wordt niet samengesteld maar afgeleid: hij volgt de onderwerpen die aan dit document hangen.