Naar de inhoud

Dit is een bètaversie van Builddocs. Je kunt alles bekijken, maar aanmelden en een abonnement afsluiten kan nog niet.

Begrip

Basralocus

Onderwerp Werk

Ook: Basralocus · basterd locus · angélique · angelica do para

In het kort

Basralocus is een tropisch hardhout uit Suriname, Frans-Guyana en Brazilië. Het is zwaar, sterk en duurzaam, en bevat kiezel waardoor het in water lang standhoudt. In Nederland wordt het vooral gebruikt voor palen, steigers en beschoeiing in de waterbouw. Het is lastig te bewerken: gereedschap wordt er snel bot van.

In andere talen

Engels
Basralocus, angelique
Duits
Basralocus, Angélique
Frans
Angélique
Portugees
Angélica-do-pará

Er staat meer over basralocus

Hoe het werkt, welke soorten er zijn, waar je het tegenkomt, wat het kost, en wat er in de praktijk misgaat. Dat deel hoort bij een abonnement.

Abonnement bekijkenInloggen

Uitgebreid

De meeste mensen die basralocus in huis halen, weten dat niet. Het zit in de palen van de steiger achter in de tuin, in de gording van de beschoeiing langs de sloot of in een partij tweedehands balken van een gesloopte kade. Het is geen hout uit de bouwmarkt en geen hout voor een kozijn of een vlonder. Het is waterbouwhout, en in die hoek heeft het een oude en goede naam.

De boom groeit in het noorden van Zuid-Amerika. Het kernhout is goudbruin tot roestbruin, soms met een purperen zweem en een rode gloed, en heeft van zichzelf een opvallende glans. Het spinthout, de buitenste paar centimeter van de stam, is vers lichtgrijs en kleurt in het licht bij naar licht roodbruin. De draad is recht tot kruisdradig, de nerf fijn tot matig grof. Gedroogd weegt het hout rond de 720 tot 750 kilogram per m³, met uitschieters naar beide kanten. Dat is ongeveer zo zwaar als eiken en een stuk lichter dan azobé.

Twee eigenschappen maken het hout bijzonder. De eerste is de duurzaamheid: het kernhout is goed bestand tegen schimmels en valt in duurzaamheidsklasse 2. De tweede is het kiezelgehalte. In de cellen zitten fijne korrels van een verbinding die familie is van zand. Die maken het hout onaantrekkelijk voor paalworm, het weekdier dat in zout en brak water gangen boort in houten palen. In een gematigd klimaat is basralocus daar meestal tegen bestand. Die combinatie verklaart waarom het hout in havens, sluizen en remmingwerken is gebruikt.

Dezelfde kiezel is de reden dat een timmerman er niet graag aan begint. Een zaagblad of een beitel van gewoon staal is na een paar meter bot. Het hout splijt bij spijkeren en schroeven als je niet voorboort, het laat zich matig lijmen, en het werkt flink bij wisselend vocht. Vers gezaagd is het makkelijker te bewerken dan droog, en daarom wordt het in de waterbouw vaak nat verwerkt.

Voor de woningeigenaar is basralocus dus een materiaal dat je herkent en beoordeelt, vaker dan een materiaal dat je kiest. Staat het er al, dan is het goed nieuws: het gaat lang mee. Wil je het nieuw toepassen, dan zijn er twee vragen. Is het de juiste soort voor deze plek, en waar komt het vandaan. Het is tropisch hout uit natuurbos, en de herkomst is een onderwerp waar Europese regels steeds meer over zeggen.

Hielp dit?

We slaan alleen je antwoord op, en je toelichting als je die geeft. Geen naam, geen e-mailadres.

Verder bij dit onderwerp

Wat hier al staat over dezelfde thema's en bouwdelen. Deze lijst wordt niet samengesteld maar afgeleid: hij volgt de onderwerpen die aan dit document hangen.