Naar de inhoud

Dit is een bètaversie van Builddocs. Je kunt alles bekijken, maar aanmelden en een abonnement afsluiten kan nog niet.

Begrip

Zware metalen

Onderwerp Veiligheid

Ook: Zware metalen · metaalverontreiniging · metaalverbindingen

In het kort

Zware metalen zijn metalen als lood, cadmium, kwik, chroom, koper, zink en nikkel, die in kleine hoeveelheden schadelijk kunnen zijn voor mensen en het milieu. In en om de woning kom je ze tegen in oude waterleidingen, oude verf, dakmaterialen, verduurzaamd hout en de grond van de tuin. Ze breken niet af, en wat er eenmaal ligt, blijft liggen tot het wordt verwijderd.

In andere talen

Engels
Heavy metals
Duits
Schwermetalle
Frans
Métaux lourds
Spaans
Metales pesados
Portugees
Metais pesados
Italiaans
Metalli pesanti

Er staat meer over zware metalen

Hoe het werkt, welke soorten er zijn, waar je het tegenkomt, wat het kost, en wat er in de praktijk misgaat. Dat deel hoort bij een abonnement.

Abonnement bekijkenInloggen

Uitgebreid

Je koopt een jaren dertig woning met een diepe achtertuin en wilt een moestuin aanleggen. Bij het spitten kom je op een halve meter diepte een zwarte laag tegen met stukjes baksteen, glas en kolenas. In de keuken loopt de waterleiding vanaf de meter als een dofgrijze, zachte buis met een verdikking bij elke verbinding. En op de kozijnen zitten onder de huidige verf nog zes oudere lagen. In alle drie kan lood zitten. Je ziet het niet, je ruikt het niet, en het doet je pas kwaad als je het binnenkrijgt.

Zware metalen zijn een verzamelnaam voor metalen met een hoge dichtheid die in het milieu en in het lichaam ophopen. Een paar ervan heb je in sporen nodig, zoals koper en zink. Andere hebben in het lichaam geen enkele functie en zijn al in kleine hoeveelheden schadelijk, zoals lood, cadmium en kwik. Wat ze gemeen hebben: ze breken niet af. Lood dat honderd jaar geleden in een tuin is beland, ligt er nog.

In de bouw zijn veel van deze metalen lange tijd vanzelfsprekend gebruikt. Lood voor waterleidingen en dakaansluitingen, loodwit en menie in verf, zink voor goten en daken, koper voor leidingen, chroom en arseen in het verduurzamen van hout, cadmium in pigmenten en in kunststof. Een deel daarvan is verboden of verdwenen, een deel wordt nog toegepast omdat het in het gebouw geen kwaad doet zolang het blijft waar het is.

Het risico ontstaat bij drie gelegenheden. Als een metaal oplost in water dat je drinkt. Als het als stof vrijkomt bij schuren, branden, stralen of slopen. En als het in de grond zit waar kinderen spelen of groente groeit. Voor de bewoner gaat het daarom niet om de vraag of er zware metalen in het huis zitten, maar om de vraag of ze vrijkomen.

Daar sluiten de maatregelen op aan. Loden leidingen vervang je. Oude verf schuur je niet droog. Grond uit een verdachte tuin laat je onderzoeken voordat je er een moestuin of zandbak op maakt. En wat bij een klus of een opruiming overblijft, gaat naar het klein chemisch afval of de milieustraat.

Hielp dit?

We slaan alleen je antwoord op, en je toelichting als je die geeft. Geen naam, geen e-mailadres.

Verder bij dit onderwerp

Wat hier al staat over dezelfde thema's en bouwdelen. Deze lijst wordt niet samengesteld maar afgeleid: hij volgt de onderwerpen die aan dit document hangen.