Naar de inhoud

Dit is een bètaversie van Builddocs. Je kunt alles bekijken, maar aanmelden en een abonnement afsluiten kan nog niet.

Begrip

Cementpleister

Onderwerp Werk

Ook: Cementpleister · cementstuc · cementpleisterwerk · cementgebonden pleister · cementmortelpleister · zandcementpleister · portlandcementpleister

In het kort

Cementpleister is een pleisterlaag van cement, zand en water op een muur of plafond. Hij wordt hard en verdraagt water en stoten, en is daarom geschikt voor kelders, natte ruimten, plinten en buitenmuren van beton of harde steen. Op zacht, oud metselwerk is hij te hard en te dicht en veroorzaakt hij vochtschade.

In andere talen

Engels
Cement render
Duits
Zementputz
Frans
Enduit de ciment
Spaans
Enfoscado de cemento
Portugees
Reboco de cimento
Italiaans
Intonaco cementizio

Er staat meer over cementpleister

Hoe het werkt, welke soorten er zijn, waar je het tegenkomt, wat het kost, en wat er in de praktijk misgaat. Dat deel hoort bij een abonnement.

Abonnement bekijkenInloggen

Uitgebreid

Een huis uit 1910 met een gestucte plint. De vorige eigenaar heeft er in de jaren tachtig een nieuwe laag cement op laten zetten, strak en grijs. Nu, veertig jaar later, klinkt de laag hol, zit er een scheur langs de bovenrand en bloeit het metselwerk daarboven wit uit. Sla je een stuk weg, dan komt de voorkant van de bakstenen mee. De pleister zelf is nog keihard. Dat is precies het probleem.

Cementpleister is mortel van cement en zand die in een of meer lagen op een wand wordt gezet. Het cement reageert met water en vormt een steenachtige massa die niet meer oplost. Dat maakt de laag sterk en slijtvast, en hij kan tegen vocht. Gipsstuc wordt in een natte ruimte op den duur zacht; cementpleister niet.

Dezelfde eigenschappen maken hem ongeschikt voor een deel van de Nederlandse woningen. Een cementpleister is stijf en beweegt niet mee. Hij laat weinig waterdamp door. En hij is harder dan de zachte baksteen en de kalkmortel waarmee tot ver in de twintigste eeuw is gebouwd. Zo'n oude muur regelt zijn vocht door het aan het oppervlak te laten verdampen. Zet je er een dichte, harde huid overheen, dan blijft het vocht in de muur, kruipt het hoger op, en kristalliseren de zouten die het meevoert achter de pleister uit. De laag wordt van achteren losgedrukt en neemt de steenhuid mee.

De vuistregel van de stukadoor vat het samen: de ondergrond is het sterkst, en elke laag die erop komt is even sterk of zwakker. Cementpleister op beton, betonblokken of harde kalkzandsteen volgt die regel. Cementpleister op een zachte handvormsteen draait hem om.

Waar hoort hij dus wel? In de kelder, als waterkerende bepleistering. In de badkamer en de douche, als vlakke en vochtbestendige ondergrond voor tegels. Aan de voet van een gevel van harde steen, waar regenwater opspat. Op een buitenmuur van betonsteen of beton die een pleisterafwerking krijgt. In een garage, een schuur of een trappenhuis waar een wand tegen een stootje moet kunnen.

En waar niet? Op massief oud metselwerk met kalkvoegen, op leem en vakwerk, op een ondergrond van gips, en op een muur die vochtig en zoutbelast is. Daar hoort een kalkpleister of een saneerpleister, of eerst een oplossing voor het vocht.

Wie een offerte krijgt waarin alleen «stucwerk» staat, vraagt daarom naar het bindmiddel. Cement, kalk en gips zien er afgewerkt hetzelfde uit en gedragen zich elk anders.

Hielp dit?

We slaan alleen je antwoord op, en je toelichting als je die geeft. Geen naam, geen e-mailadres.

Verder bij dit onderwerp

Wat hier al staat over dezelfde thema's en bouwdelen. Deze lijst wordt niet samengesteld maar afgeleid: hij volgt de onderwerpen die aan dit document hangen.