Naar de inhoud

Dit is een bètaversie van Builddocs. Je kunt alles bekijken, maar aanmelden en een abonnement afsluiten kan nog niet.

Begrip

Zelftappende schroef

Onderwerp Werk

Ook: Zelftappende schroef · plaatschroef · parker · parkerschroef · zelftapper

In het kort

Een zelftappende schroef is een geharde schroef die bij het indraaien zelf een schroefdraad snijdt of vormt in dun metaal of kunststof. Je boort een gat voor dat iets kleiner is dan de schroef, en de schroef maakt de rest. Je gebruikt hem waar een houtschroef niet pakt en een bout met moer niet kan: in plaatwerk, profielen, goten en kunststof.

In andere talen

Engels
Self-tapping screw
Duits
Blechschraube
Frans
Vis autotaraudeuse
Spaans
Tornillo autorroscante
Portugees
Parafuso autoatarraxante
Italiaans
Vite autofilettante

Er staat meer over zelftappende schroef

Hoe het werkt, welke soorten er zijn, waar je het tegenkomt, wat het kost, en wat er in de praktijk misgaat. Dat deel hoort bij een abonnement.

Abonnement bekijkenInloggen

Uitgebreid

Hout geeft mee. Een houtschroef drukt de vezels opzij en vindt zijn houvast in het materiaal dat terugveert. Metaal en harde kunststof doen dat niet. Wie een houtschroef in een stalen profiel probeert te draaien, krijgt hem er niet in, of breekt hem af. Voor die materialen bestaan twee klassieke oplossingen: een gat tappen en er een machineschroef in zetten, of een gat boren en er aan de andere kant een moer achter zetten. Allebei vragen ze tijd en een achterkant waar je bij kunt.

De zelftappende schroef haalt die twee stappen in één keer weg. Hij heeft een draad die harder is dan het materiaal waarin hij gaat, met een spoed die grover is dan die van een machineschroef. Bij het indraaien snijdt of drukt die draad zijn eigen schroefdraad in de wand van het voorgeboorde gat. Je hebt geen tap nodig en geen moer, en je hoeft niet bij de achterkant te kunnen.

Die eigenschap maakt hem tot de stille kracht in veel klussen die met metaal te maken hebben. De beugels van een aluminium dakgoot, de profielen van een metalen voorzetwand, een aluminium overkapping, de kap van een afzuigkap, de kabelgoot langs het plafond van een berging, een ventilatiekanaal en de golfplaten van een tuinhuis zitten er vaak mee vast. In een kunststof voordeur of een kunststof kozijn zit achter het kunststof meestal een stalen versterkingsprofiel, en ook daarin vind je zelftappende of zelfborende schroeven.

Het verschil met de zelfborende schroef is de punt. Een zelftappende schroef heeft een spitse of afgeplatte punt die het voorgeboorde gat vindt en opent. Een zelfborende schroef heeft aan het eind een kleine boor, met snijkanten zoals een metaalboor. Die boort eerst door het materiaal, en pas als de boorpunt erdoorheen is, pakt de draad. Dat bespaart een handeling, maar het werkt alleen als het materiaal niet dikker is dan de boorpunt lang is. Is de plaat dikker, dan pakt de draad al terwijl de punt nog boort, en dan loopt de schroef vast of breekt hij af.

Voor de klusser is de vraag zelden of hij een zelftappende schroef nodig heeft, maar welke. Dun of dik materiaal, staal of aluminium, binnen of buiten, met of zonder afdichtring, voorboren of niet. Wie die vragen goed beantwoordt, maakt een verbinding die jaren vastzit. Wie de verkeerde kiest, heeft een schroef die doordraait, roest of de goot laat lekken.

Hielp dit?

We slaan alleen je antwoord op, en je toelichting als je die geeft. Geen naam, geen e-mailadres.

Verder bij dit onderwerp

Wat hier al staat over dezelfde thema's en bouwdelen. Deze lijst wordt niet samengesteld maar afgeleid: hij volgt de onderwerpen die aan dit document hangen.